กำลังจะพุ่งออกมา”เมื่อคำพูดจบลง ทั้งสองสะดุ้งพร้อมกัน หันขวับไปมองหมอกปริศนาอย่างรวดเร็วในความคลุมเครือ เสียงคำรามต่ำของสัตว์ร้ายยักษ์ดังมาจากหมอกหนา เสียงนั้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และเข้าใกล้ชายแดนต้าเซี่ยมากขึ้นทุกที ทันใดนั้นเมื่อมันกำลังจะทะลุผ่านหมอกเข้ามาในดินแดนต้าเซี่ย เสียงก็เงียบหายไปอย่างกะทันหันอากาศตกอยู่ในความเงียบสงัดทูตพุทธพิธีกลืนน้ำลาย กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้น ร่างขนาดมหึมาห้าร่างของสิ่งลี้ลับก็คำรามพุ่งออกมาจากหมอกหนา!พวกมันทั้งหมดแผ่คลื่นพลังน่าสะพรึงกลัวขั้นอนันต์ระดับสูงสุดในหมอกหนานั้น มีสิ่งมีชีวิตอยู่จริงๆ หรือ?ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวของซัวหงอเจ๋งอรหันต์กายาทองคำยังไม่ทันได้ลงมือต่อสู้ กระบองทองขนาดมหึมาก็ได้ฟาดลงบนร่างของสิ่งลี้ลับเหล่านั้นเสียแล้ว แสงทองเจิดจ้าของพุทธะสว่างวาบขึ้นบนท้องฟ้าในทันทีเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังออกมาจากแสงทองอันไร้ที่สิ้นสุด ร่างของพวกมันสลายหายไปอย่างรวดเร็วในรัศมีพุทธะ เมื่อไต๋เสี่ยฮุดโจ้วหยุดมือ ร่างของพวกมันก็หายวับไปการฟาดกระบองครั้งนี้ ทำให้สิ่งลี้ลับทั้งห้าตัวแตกกระจายเป็นผุยผง!กระบองทองในมือของไต๋เสี่ยฮุดโจ้วกลับคืนสู่ขนาดเดิม หลังจากทำลายสิ่งลี้ลับเหล่านี้ด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียว สีหน้าของเขาก็ยังไม่ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย ยังคงจ้องมองไปรอบๆ หมอกอย่างเคร่งเครียดเขารู้สึกได้ว่า ยังมีสิ่งลี้ลับอีกมากมายซุ่มซ่อนอยู่ใน
