่ใหญ่หลวงต่อต้าเซี่ย”เมื่ออวี้ติ่งเจินเหรินพูดจบ เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากท้องฟ้าที่ไกลออกไปหลินชีเยี่ยหันไปมอง เห็นเพียงอาณาจักรเทพอันยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าบนยอดเมฆที่ไกลออกไป ล้อมรอบด้วยกลิ่นอายเซียน เงาของนกกระเรียนบินว่อน กลิ่นอายเซียนพวยพุ่งออกมาจากประตูสวรรค์ราวกับน้ำตกสายแล้วสายเล่าที่ไหลลงสู่โลกมนุษย์จากท้องฟ้าสีเทาหม่นนั่นคืออาณาจักรเทพเจ้าต้าเซี่ย สรวงสวรรค์ในขณะนั้นเอง มือขนาดมหึมาทะลุผ่านห้วงอวกาศพุ่งเข้าโจมตีสรวงสวรรค์อย่างรุนแรง!เปรี้ยง!!รอยแตกร้าวนับไม่ถ้วนแผ่ขยายอย่างรวดเร็วบนพื้นผิวของสรวงสวรรค์ เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้องก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า พลังวิญญาณแตกกระจายออก แสงสีทองที่เคยห่อหุ้มโดยรอบพลันจางหายไปอย่างเห็นได้ชัดตึง ตึง ตึง!!มือยักษ์นั้นโจมตีสรวงสวรรค์อย่างต่อเนื่อง บังคับให้มันแตกออกจากศูนย์กลาง อาณาจักรเทพอันยิ่งใหญ่ค่อยๆแตกสลายจากยอดเมฆ อาณาจักรเทพที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความรุ่งโรจน์ในอดีต บัดนี้กำลังแตกกระจายภายใต้ฝ่ามือของเทียนจุนเหล่าเทพของต้าเซี่ยที่ยืนอยู่หน้าม่านหมอก เฝ้ามองภาพตรงหน้าอย่างเงียบงัน กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและอาลัยอาวรณ์สำหรับพวกเขาแล้ว มันไม่ใช่แค่อาณาจักรเทพธรรมดา……มันคือบ้านที่พวกเขาอาศัยอยู่มาหลายพันปี เป็นรากฐานของเทพปกรณัมต้าเซี่ย!แต่ตอนนี้ พวกเขาต้องทำลายมันด้วยมือของตนเองเมื่อฝ่
