นสอนให้หลินชีเยี่ย……[ร่างทิพย์ชิงหยวน]ทวนสามแฉกที่ปักอยู่ตรงหน้าซือเสี่ยวหนาน ฉีกพื้นของตำหนักโอสถ เศษหินกระเด็น พุ่งฟันเข้าหาร่างของซือเสี่ยวหนานอย่างรวดเร็วสีหน้าของซือเสี่ยวหนานเคร่งเครียดขึ้น เธอยื่นมือขวาออกมา ชี้นิ้วชี้และนิ้วกลางชิดกัน แสงสีดำพันกันที่ปลายนิ้วของเธอ รวมตัวกันอย่างรวดเร็วเป็นตราประทับประหลาดเธอยกสองนิ้วขึ้น ชี้ไปบนท้องฟ้า‘กลลวง’ ปรากฏการณ์ฟ้าเปรี้ยง!!สายฟ้าสีดำเส้นหนึ่งดุจงูยักษ์ขดตัว ฟาดลงมาจากท้องฟ้าแจ่มใส ตกลงบนใบทวนสามแฉกอย่างแม่นยำ ทำให้คมทวนที่ก่อตัวจากพลังวิญญาณแตกร้าวไปบางส่วนเธอคว้าโถโอสถสองใบ รีบพุ่งผ่านรอยแตกบนใบทวน มุ่งหน้าออกไปนอกตำหนักโอสถแต่ก่อนที่จะก้าวพ้นประตูตำหนัก สายตาหนึ่งก็ตกลงบนร่างของเธอ พลังสายตาที่มองไม่เห็นพันธนาการร่างเธอไว้ ราวกับมีมือใหญ่จับเธอแน่น ยกร่างเธอลอยขึ้นจากพื้น แขวนค้างอยู่กลางอากาศซือเสี่ยวหนานเงยหน้าขึ้น เห็นดวงตาแนวตั้งดวงหนึ่งกำลังเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ อยู่ตรงกลางหว่างคิ้วของร่างอวตารเทพนั้นเมื่อดวงตาแนวตั้งนั้นจ้องมองมา ซือเสี่ยวหนานรู้สึกราวกับว่ามีมือที่มองไม่เห็นตบลงบนหน้าอกของเธออย่างแรงทั้งร่างถูกกระแทกกลับเข้าไปในตำหนักโอสถราวกับอุกกาบาต ทำให้โถโอสถหลายสิบใบร่วงหล่นจากอากาศ ฝุ่นควันฟุ้งกระจายซือเสี่ยวหนานครางเบาๆ เซถลาลุกขึ้นจากหลุมลึก แสงสีดำเส้นหนึ่งเพิ่งจะปรากฏขึ้นในฝ่ามือ ร่างสีแดงเข้มก็ปรากฏขึ้นอย่างประหลา
