งก็ชะงักงันอยู่กับที่เขาก้มมองโถโอสถในมืออย่างตกตะลึง เปิดฝาขวดออก ถึงได้พบว่าภายในโถโอสถนั้นว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ยาเม็ดเดียวโถโอสถนี้ว่างเปล่าเหรอ? สายตาของหลินชีเยี่ยมองไปตามตัวโถโอสถลงไปจนถึงก้นโถ ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยที่ก้นโถโอสถสีขาวใบนั้น มีตัวอักษรโบราณสามตัวสลักด้วยชาดแดงโอสถอมตะในขณะเดียวกัน บนร่างของซือเสี่ยวหนานที่ถูกหมีขาวแห่งความว่างเปล่ากอดไว้และกำลังจะร่วงลงสู่พื้น แสงสีดำที่พุ่งออกมาก็ถักทอเสร็จสมบูรณ์แล้วโครม!!เสียงดังสนั่น ร่างของหมีขาวแห่งความว่างเปล่ากระแทกลงบนพื้น ทำให้พื้นของตำหนักโอสถแตกเป็นรอยร้าวเล็กๆ ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย แต่กลับไม่เห็นร่างของซือเสี่ยวหนานในชั่วขณะถัดมา ซือเสี่ยวหนานสวมชุดดำลอยอยู่กลางอากาศมือซ้ายของเธอถือโถโอสถสีดำ มือขวาถือโถโอสถสีขาวหลินชีเยี่ยหรี่ตาลง เขาก้มลงมองมือของตัวเองอีกครั้ง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ โถโอสถสีขาวที่เขารับมาได้ย้ายไปอยู่ในมือของซือเสี่ยวหนานแล้วนี่เป็น ‘กลลวง’ ที่เปลี่ยนแปลงความเป็นจริงงั้นเหรอ?หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่น‘กลลวง’ ที่ซือเสี่ยวหนานเพิ่งสร้างขึ้นได้เปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงที่กำหนดไว้โดยตรง ในประวัติศาสตร์ใหม่ เธอไม่ได้ถูกหมีขาวแห่งความว่างเปล่ากระโจนใส่ และไม่ได้ตกลงไป ดังนั้นเธอจึงได้รับโถโอสถสีขาวก่อนหลินชีเยี่ยอย่างเป็นธรรมชาติในขณะที่ซือเสี่ยวหนานจับโถโอสถสีขาว เธอก็ตกตะลึงเช่นกัน“ว่างเปล่าเหรอ?”เธอสั
