รี่ตาลง“รนหาที่ตายเอง ฉันก็จะสนองให้” ใต้เท้าของอันเดร ดวงตาแห่งพื้นพิภพขนาดมหึมาเปิดขึ้นในทันที สีดำแดงสะท้อนบนใบหน้าของเขา ดวงตาฉายแววความอาฆาต “ที่นี่……ไม่มีใครช่วยนายได้หรอก”เขายื่นมือออกไปทางหลินชีเยี่ยแล้วกำมือ!หลินชีเยี่ยหลับตาลงอย่างใจเย็น…โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าเสียงดนตรีการต่อสู้อันเร้าใจดังก้องไปทั่วลานกว้างบรากียืนอยู่นอกลาน สวมชุดสูทสีแดงเข้มที่ดูเร่าร้อนราวกับเปลวไฟ ในมือกอดพิณฮาร์ปไว้ กำลังดีดสายอย่างรวดเร็ว ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท ราวกับดื่มด่ำกับเสียงเพลงต่อสู้ในขณะเดียวกัน เงาร่างสองร่างกำลังปะทะกันอย่างรวดเร็วกลางอากาศ คลื่นพลังเทวะอันรุนแรงแผ่ซ่านออกมาทันใดนั้น มือข้างหนึ่งก็แตะลงบนไหล่ของบรากีเบาๆ เขาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปมองร่างหนึ่งสวมเสื้อกาวน์สีขาวกำลังยืนอยู่เงียบๆ ด้านหลังเขา“หยุดเถอะ บรากี” หลินชีเยี่ยเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดวงตาจับจ้องไปที่สนามรบกลางลานบรากีกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะหยุดดนตรีในมืออย่างรวดเร็วดนตรีการต่อสู้หยุดลงกะทันหัน ซุนหงอคงและกิลกาเมชที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดกลางลานต่างขมวดคิ้ว หมัดที่กำลังจะต่อยกันค้างกลางอากาศ ร่างสีขาวพลันปรากฏขึ้นยืนอยู่ระหว่างทั้งสองมือทั้งสองข้างรับหมัดของซุนหงอคงและกิลกาเมชไว้ ลมหมัดพัดกระหน่ำ ทำให้เสื้อคลุมสีขาวพลิ้วไหว หลินชีเยี่ยยืนอยู่ระหว่างทั้งสองฝ่าย ยิ้มให้พวกเขาอย่างขอโทษขอโพย“ขอโทษที่รบ
