้อนเรื่องนี้ ยังไงก็ตาม ไม่ว่าเขาจะก่อความวุ่นวายแค่ไหน ภาพลวงตาของเหล่าเทพต้าเซี่ยก็ไม่สามารถแตะต้องตัวเขาได้“เจ้าเป็นใคร? กล้าบุกรุกเข้ามาในงานชุมนุมท้อสวรรค์ ช่างกล้าหาญเสียจริง!” กวางมักเทียนอ๋องเบิกตากว้างลุกขึ้นจากที่นั่งพลางตวาดด้วยความโมโหอันเดรชำเลืองมองอย่างเรียบเฉย แล้วหัวเราะเยาะเบาๆแม้เขาจะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายพูดอะไร แต่ก็คงไม่พ้นคำขู่พวกนั้น หากอยู่ข้างนอก เจอกับเทพต้าเซี่ยตัวจริง เขาคงจะกลัวจนตัวสั่น แต่ที่นี่มันต่างออกไปเหล่าเทพต้าเซี่ยที่เคยทำให้เขาต้องหวาดกลัว ตอนนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่เขาสามารถเมินเฉยได้ตามใจชอบ……ความแตกต่างอย่างสุดขั้วนี้ ทำให้อันเดรรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูกเขาจึงหยุดเดิน ยิ้มพลางกางแขนออก แล้วเอ่ยด้วยท่าทีดูแคลนสามส่วน ดูถูกอีกเจ็ดส่วน“แค่เงาลวงตาเท่านั้น……ช่างน่าขัน วันนี้ฉันอันเดรยืนอยู่ตรงนี้ ต่อให้พวกเทพต้าเซี่ยทั้งหมดมารวมตัวกัน ก็ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”
