ง มือขวาเอื้อมไปที่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว เส้นใยที่มองไม่เห็นหลายเส้นหดตัวรอบตัวเขา เข้าสู่สภาวะพร้อมรบมุมปากของสิงห์ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เขายกมือขวาขึ้น กำลังจะคว้าอันชิงอวี๋กลางอากาศในตอนนั้นเอง เงาร่างอรชรก็ปรากฏขึ้นขวางหน้าเขาไว้สิงห์ขมวดคิ้วซือเสี่ยวหนานหันหลังให้สิงห์ หันหน้าไปทางอันชิงอวี๋ โบกมือไปมาอย่างไม่ใส่ใจแล้วพูดว่า“วางมือลงเถอะเสี่ยวอัน ไม่ต้องตื่นเต้น คนนี้ไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นเพื่อนร่วมทางที่ฉันเจอระหว่างทาง……ขอแนะนำหน่อย เขาคือตัวแทนเทพเจ้าจากอินเดีย ชื่อสิงห์ เป้าหมายของเขาเหมือนกับพวกเรา”เมื่อได้ยินประโยคนี้ อันชิงอวี๋และสิงห์ต่างก็ตะลึงพร้อมกันสายตาของอันชิงอวี๋สบกับซือเสี่ยวหนาน เธอขยิบตาให้เขาส่งสัญญาณทางสายตา“คุณรู้จักเขาเหรอ” สิงห์เดินออกมาจากด้านหลังของซือเสี่ยวหนาน ชี้ไปที่อันชิงอวี๋ที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ถามอย่างสงสัย“นี่คือสายลับที่ฉันทิ้งไว้ในต้าเซี่ย ชื่อเสี่ยวอัน” ซือเสี่ยวหนานเอ่ยปากอย่างสงบ“เขาและคนใบ้คนนี้ ต่างก็เป็นคนรับใช้ของฉัน”ในชั่วพริบตา ความคิดมากมายแล่นผ่านสมองของอันชิงอวี๋เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ ยกมือขวาขึ้นมาวางที่หน้าอก คุกเข่าลงข้างหนึ่ง พูดกับซือเสี่ยวหนานอย่างเคารพ“ตามที่คุณปรารถนา นายหญิงของผม”เมื่อเห็นภาพนี้ ความระแวดระวังในดวงตาของสิงห์จึงหายไปอย่างสิ้นเชิง เขากวาดตามองซือเสี่ยวหนาน แล้วพูดเสียงเย็น“ไม่แปลกใจเลยที่ตลอดทาง
