ทดสอบ จึงค่อยๆ หยุดฝีเท้าลงเขามองไปรอบๆ สิ่งที่เห็นนอกจากหิมะขาวโพลนก็ไม่มีอะไรอื่นอีก เขาสูดดมอากาศอีกครั้ง แล้วย่อตัวลง ใช้ฝ่ามือกดลงบนพื้นหิมะใต้ร่าง เขาเขี่ยหิมะที่สะสมอยู่ใต้เท้าออกลวดลายทองสัมฤทธิ์ที่ลึกลับและซับซ้อนปรากฏขึ้นบนหินสีดำที่โผล่พ้นหิมะออกมา ดูเหมือนกับวงเวทย์เคลื่อนย้ายโบราณที่จมอยู่ท่ามกลางทุ่งหิมะอันรกร้าง“นี่คือกลิ่นของปราณจากสรวงสวรรค์” ฟางโม่มองลวดลายทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้เท้า ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย “แต่มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง……”ร่างที่แท้จริงของฟางโม่คือเสือขาว หนึ่งในสัตว์เทพของต้าเซี่ย ซึ่งมีประสาทสัมผัสที่ไวต่อพลังปราณเป็นพิเศษอีกทั้งก่อนหน้านี้เขายังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ ฝึกฝนอย่างหนักอยู่ข้างสรวงสวรรค์เป็นเวลาหลายปี จึงคุ้นเคยกับกลิ่นอายแบบนี้เป็นอย่างดีแต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมกลิ่นอายของสรวงสวรรค์ ถึงได้มาปรากฏบนที่ราบสูงปามีร์?ควรแจ้งครูฝึกหรือไม่?ฟางโม่ไม่ลังเล เขาหมุนตัวจะเดินกลับไปทางหน้าผา เมื่อเทียบกับสิ่งก่อสร้างลึกลับที่แผ่พลังปราณของสรวงสวรรค์แล้ว ผลแพ้ชนะของการฝึกฝนครั้งนี้แทบไม่มีความสำคัญเลยเขาเพิ่งก้าวไปได้สองก้าว กลิ่นแปลกประหลาดพลันพุ่งเข้าจมูก ร่างกายของเขาแข็งทื่อทันทีเขาหันกลับไปมอง เห็นชายคนหนึ่งสวมชุดสูทสีเหลืองเข้มแบบตะวันตก กำลังเดินมาอย่างช้าๆ จากเชิงเขาที่อยู่ไกลออกไป“ทางเข้าเทือกเขาคุนหลุนน่าจะอยู่แถวนี้……” ชายคนนั้นสัมผัส
