มประหลาดใจเล็กน้อย เขายิ้มพลางกล่าวว่า “ในเมื่อเราเป็นพันธมิตรกันแล้ว เราควรบอกชื่อกันไม่ใช่เหรอ?”“ตัวแทนของโลกิ ซือเสี่ยวหนาน”สิงห์หันไปมองเหลิ่งเซวียนที่อยู่ด้านหลังเธอ“เขาไม่ใช่ตัวแทน เป็นเพียงคนรับใช้ของฉัน เป็นใบ้ด้วย” ซือเสี่ยวหนานพูดโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าเหลิ่งเซวียนก้มมองปลายเท้าตัวเอง เงียบไม่พูดอะไร……แสงรุ่งอรุณฉีกทะลุความมืด ค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้าบนหน้าผาสูงชันของทุ่งหิมะ หลินชีเยี่ยลืมตาขึ้นอีกครั้ง มองไปยังผืนแผ่นดินเบื้องล่าง ดวงตาเผยความรู้สึกซับซ้อนที่ฐานของหน้าผา เด็กหนุ่มตาข้างเดียวสวมชุดกันหนาว กัดขนมปังอัดแท่งคำสุดท้าย เงยหน้ามองหน้าผาสูงชันที่เกือบตั้งฉากตรงหน้าอย่างสงบ เขายื่นมือออกไป กำลังจะสัมผัสพื้นผิวของหน้าผา เสียงหนึ่งก็ดังแว่วมาจากด้านบนของหน้าผาสูงลิบที่มองไม่เห็นยอด“ฉันแนะนำให้นายพักสักหน่อย แล้วค่อยปีนเขาลูกนี้”เมื่อได้ยินเสียงของหลินชีเยี่ย ร่างของหลูเป่าโย่วพลันชะงัก เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้า“ไม่จำเป็น”
