ดขาวเปื้อนเลือดลุกขึ้นอย่างโซเซ กำลังจะเคลื่อนไหว แต่วานรปีศาจที่สูงใหญ่ก็มายืนอยู่ตรงหน้าเธอ พลังปีศาจพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง แขนอีกสี่ข้างงอกออกมาจากร่างกายของมัน!“ฮี่ ฮี่ ฮี่ ฮี่……”วานรปีศาจหัวเราะอย่างดุร้ายขณะมองลงมาที่ผีปากกาในหลุมลึก มันยกแขนทั้งหกข้างที่แข็งแรงขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วทุบลงมาราวกับพายุฝนภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งและไร้เหตุผลนี้ แผ่นดินสั่นสะเทือน พื้นดินทั้งย่านแตกร้าวอย่างรวดเร็ว ร่างของผีปากกาถูกฝังลงไปในพื้นดินเกือบสนิทรอยแตกเริ่มแผ่ขยายบนด้ามดินสอตึง!พร้อมกับหมัดสุดท้ายที่ทุบลงมา แผ่นดินสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ได้ยินเสียงแตกดังกร๊อบ ด้ามดินสอสีแดงสดหักออกจากกันตรงกลาง ร่างในชุดขาวเปื้อนเลือดพลันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ จางหายไปในอากาศร่างของวานรปีศาจหยุดโจมตี แขนสี่ข้างที่งอกออกมาสลายกลายเป็นพลังปีศาจ มันค่อมตัวลงเล็กน้อย หยิบดินสอที่หักออกจากรอยแยกของพื้นดินราวกับเป็นของเล่น แล้วยืดตัวตรง ตระหง่านอยู่ใต้เมฆหิมะที่ม้วนตัวลมหายใจร้อนจากจมูกของมันละลายเกล็ดหิมะที่โปรยปรายเป็นบริเวณกว้าง ศีรษะอันน่าเกลียดหันไปมองสนามรบระหว่างเฉินหานกับสิ่งลี้ลับสามตัวในที่ไกลมันกำร่างของวิญญาณดินสอไว้แน่น เดินย่ำเหยียบบนเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อน ย่างก้าวไปทีละก้าว
