กฟันให้หาย แต่น่าเสียดายที่ภายใต้คุณสมบัติพิเศษของดาบอามาโนะมุราคุโมะ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ไม่มีผลใดๆ มีเพียงเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด จนทำให้ด้ามดินสอทั้งแท่งกลายเป็นสีแดงฉานมันพยายามโจมตีหลินชีเยี่ยหลายครั้ง แต่ก็ลังเลหยุดอยู่กลางอากาศ ดูเหมือนสิ่งลี้ลับตัวนี้จะไม่กล้ามากนัก แม้จะได้เปรียบในด้านระดับพลัง แต่ก็ไม่กล้าโจมตี หลินชีเยี่ยที่ถือดาบอามาโนะมุราคุโมะอย่างไม่ระมัดระวังอีก จึงได้แต่วนเวียนอยู่บนท้องฟ้าตูม! ตูม! ตูม!เสียงระเบิดดังสนั่นหลายครั้งติดต่อกันดังมาจากถนนที่ห่างออกไป หลินชีเยี่ย ชะงัก แล้วใช้พลังจิตรับรู้ออกไปอย่างรวดเร็วบนถนนสายหลักที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับ เฉินหานที่สวมเสื้อคลุมทหารกำลังต่อสู้อย่างบ้าคลั่งเพื่อต้านทานการโจมตีร่วมกันของสิ่งลี้ลับขั้นอนันต์สามตัวแม้ว่าจากท่าทางการโจมตีอันรุนแรงและสีหน้าที่สงบนิ่งของเขาจะดูเหมือนว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็นเรื่องง่ายดาย แต่หลินชีเยี่ยกลับสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า มือขวาที่ถือดาบของเขากำลังสั่นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้“ไม่อาจปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปได้……” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่นถ้าปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไป พวกขั้นอนันต์ที่แอบสังเกตการณ์อยู่ก็จะออกมา เมื่อถึงตอนนั้นเรื่องก็จะยุ่งยากขึ้นทันใดนั้น หลินชีเยี่ยราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ก้มลงมองฝ่ามือของตัวเอง ความคิดอันบ้าบิ่นบางอย่างผุดขึ้นในใจของเขาร่างอวตารปีศาจ……หลินชีเยี่ยพึมพำเบาๆ แล
