ตูม!!ผู้ช่วยพยาบาลหลายสิบคนพุ่งออกไปพร้อมกัน ชนกับสิ่งลี้ลับที่ทะลักเข้ามาอย่างต่อเนื่อง การต่อสู้ระหว่างสิ่งลี้ลับที่สั่นสะเทือนฟ้าดินก็ปะทุขึ้นหลินชีเยี่ยสวมเสื้อคลุมมองดูสนามรบอย่างเงียบๆขณะนี้บุคลิกของเขาไม่เหมือนผู้อำนวยการโรงพยาบาลอีกต่อไป แต่เหมือนหัวหน้าแก๊งที่นำกลุ่มนักเลงออกมาตะลุมบอนกัน“ครูฝึกหลิน!”“ท่านชีเยี่ย!”เมื่อเห็นร่างของเขา ดวงตาของหลี่เจินเจินและฟางโม่ก็สว่างขึ้นพร้อมกัน พวกเขาเอ่ยปากด้วยความตื่นเต้นหลินชีเยี่ยส่งเสียงรับในลำคอ สายตาตกลงบนบาดแผลที่กำลังถูกผ้าพันของฟางโม่ ตอนนี้เลือดไหลไม่มากแล้วรออีกสักพักก็น่าจะสามารถห้ามเลือดได้อย่างสมบูรณ์หลินชีเยี่ยอ้าปาก กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เบิกกว้าง เขายื่นมือคว้าแมวขาวฟางโม่ในฉับพลัน ร่างกายถอยหลังอย่างรวดเร็ว!เหนือป่าเขา ปากกาด้ามหนึ่งทะลุผ่านความว่างเปล่าหลายกิโลเมตรมาด้วยความเร็วที่ตาเปล่าไม่สามารถจับได้พุ่งผ่านตำแหน่งที่ฟางโม่เคยนอนอยู่ หลังจากที่ลำตัวของปากกาผ่านไปหลายวินาที เสียงระเบิดก็ดังสนั่นภูเขา หากการเคลื่อนไหวของหลินชีเยี่ยช้าลงแม้เพียงเล็กน้อย ฟางโม่คงกลายเป็นซากแมวที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ไปแล้วคลื่นกระแทกที่เกิดจากปากกาพุ่งผ่านอากาศ พัดให้หลี่เจินเจินและหลูเป่าโย่วปลิวไป หลินชีเยี่ยใช้มือเดียวคว้าแมวขาวฟางโม่ไว้ เสื้อคลุมสีแดงเข้มของเขาสะบัดพลิ้วในสายลม สายตาของเขาจับจ้องไปยังปากกาที่ลอย
