ฟิงถามพลางขมวดคิ้วในขณะที่กำลังทายาให้ฟางโม่“สิ่งลี้ลับขั้นฉือห้าตัว ขั้นชวนสามตัว ตัวที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างจากพวกเราไม่ถึง 500 เมตรแล้ว” ซูหยวนพูดอย่างจริงจัง “ฉันโทรหาทุกคนที่จำเบอร์ได้แล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะมีแค่เจินเจินที่ยังตื่นอยู่……ตอนนี้เธอน่าจะกำลังพาคนมาช่วยอยู่ ไม่รู้ว่าพวกเราจะทนได้ถึงตอนนั้นไหม”เมื่อหนึ่งนาทีก่อน หลังจากเลือดของฟางโม่สัมผัสกับอากาศไม่นาน ซูหยวนก็รู้สึกได้ว่ามีสิ่งลี้ลับขั้นฉือสามตัวและสิ่งลี้ลับขั้นชวนหนึ่งตัวกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่สำหรับพวกเขาแล้ว สิ่งลี้ลับในระดับนี้ค่อนข้างจะยากเกินไป ดังนั้นซูหยวนจึงต้องโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือฉุกเฉินและคนแรกที่เธอโทรหาก็คือหลี่เจินเจินที่อาศัยอยู่ในที่พักของหน่วย 006 ถ้าติดต่อหลี่เจินเจินได้ ก็หมายความว่าจะสามารถแจ้งหน่วยเมืองหลวงให้มาช่วยเหลือได้ ถ้าเป็นเช่นนั้น วิกฤตของพวกเขาก็จะคลี่คลายลงได้“บ้าเอ๊ย! ทำไมในที่ห่างไกลแบบนี้ถึงมีสิ่งลี้ลับขั้นชวนถึงสามตัวซ่อนอยู่ด้วย?” ติงฉงเฟิงสบถเบาๆ เก็บขวดยาแล้วหยิบผ้าพันแผลมาพันแขนของฟางโม่อย่างรวดเร็ว“พวกนายไปก่อนเถอะ” ฟางโม่มองทุกคนด้วยสีหน้าซับซ้อน “ฉันจะดึงความสนใจของพวกมันไว้ชั่วคราว แล้วค่อยหาโอกาสหนีไป”“นายบาดเจ็บแล้ว จะหนีรอดจากการล้อมโจมตีของสิ่งลี้ลับมากมายขนาดนั้นคนเดียวได้ยังไง?”ติงฉงเฟิงส่ายหัว “เจินเจินจะพาคนมาเร็วๆ นี้ พวกเราแค่ต้องถ่วงเวลาไว้ก็พอ”ฟางโม่เม้มริมฝี
