้ให้ทหารใหม่พวกนั้นพกดาบเข้าไปในเมืองหลวงสินะ?” อันชิงอวี๋เลิกคิ้วขึ้น “นายเตรียมการไว้แล้วใช่ไหม?”“ฉันบอกให้พวกเขาไปพักผ่อน แต่ไม่ได้บอกว่าให้พักผ่อนอย่างสบายๆ นะ” หลินชีเยี่ยพูดอย่างเนิบนาบ “พลังของทหารใหม่อ่อนแอมาก ถึงจะเข้าไปมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนผ่านระหว่างกษัตริย์เก่าและใหม่ ก็จะไม่ดึงดูดความสนใจจากสิ่งลี้ลับในวงกว้าง ไม่ส่งผลกระทบต่อการกำเนิดของกษัตริย์องค์ใหม่ ส่วนพวกสิ่งลี้ลับอ่อนแอที่เร่ร่อนอยู่ระหว่างเมือง ก็จะเป็นการฝึกฝนภาคสนามให้กับพวกเขา นี่เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”“นายไม่กลัวหรือว่าจะมีสิ่งลี้ลับระดับสูงออกมาทำร้ายทหารใหม่พวกนั้น? ถ้าเกิดมีคนบาดเจ็บหรือเสียชีวิตขึ้นมาจะทำยังไง?”เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินชีเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาจ้องมองท้องฟ้ายามค่ำคืนเบื้องบน แล้วเอ่ยเสียงเรียบ“ภายใต้รัตติกาลของฉัน ไม่มีใครทำร้ายทหารของฉันได้”“แต่เราไม่สามารถแทรกแซงการต่อสู้นี้ได้โดยตรงไม่ใช่เหรอ?” อันชิงอวี๋ขมวดคิ้ว“พวกนายทำไม่ได้ แต่ฉันทำได้” หลินชีเยี่ยยิ้มให้กับอีกฝ่ายอย่างมีเลศนัย“ฉัน……ย่อมมีวิธีของฉันเอง”
