ะเมล็ดแตงโมอันชิงอวี๋พาเจียงเอ่อร์มานั่งลงข้างๆ เขาหยิบเมล็ดแตงโมขึ้นมากำหนึ่ง“ชีเยี่ย กำลังจะเกิดอะไรขึ้นในเมืองหลวง ตอนนี้บอกได้หรือยัง? มันเกี่ยวกับเส้าผิงเกอใช่ไหม?”“นายเดาได้แล้วเหรอ?” หลินชีเยี่ยเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ“พูดได้แค่ว่า มีความคิดบางอย่าง” อันชิงอวี๋สบตากับเจียงเอ่อร์แล้วยิ้มบางๆ“ก่อนหน้านี้ตอนที่พวกเราอยู่ในเมืองหลวง ฉันก็สังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างแล้ว……ระเบียบของเมืองหลวงนั้นพิเศษมากเพราะที่นี่มีประชากรรวมตัวกันมากเกินไป ทำให้เกิดสิ่งลี้ลับในอัตราที่เร็วกว่าเมืองอื่นๆ มากนัก หากหน่วย 006จะต้องกำจัดสิ่งลี้ลับทุกครั้งที่มันปรากฏตัว มันก็จะยากเกินไปดังนั้น กลยุทธ์ที่เมืองหลวงใช้จัดการกับสิ่งลี้ลับจึงไม่ใช่การกำจัด แต่เป็นการข่มขวัญโดยมีผู้ที่แข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์คนหนึ่งประจำการอยู่ในเมืองหลวง เหมือนกับเป็นกษัตริย์ ใช้อำนาจที่มองไม่เห็นปราบปรามศัตรูที่มองเห็นได้ สิ่งลี้ลับทั้งหมดที่ปรากฏในเมืองหลวงจำเป็นต้องปฏิบัติตามระเบียบที่กษัตริย์องค์นี้สร้างขึ้น หากใครล้ำเส้นก็จะถูกกษัตริย์กวาดล้าง นานวันเข้า สิ่งลี้ลับในเมืองหลวงก็จะเข้าสู่สภาวะเงียบสงบไม่ต้องทำอะไร แต่ชนะการกระทำ นี่คือความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความสงบสุขของเมืองหลวงและเทพไป๋อู่ฉาง เส้าผิงเกอก็คือ ‘กษัตริย์’ ที่ประจำการอยู่ในเมืองหลวง”“ถูกต้อง เป็นอย่างนั้นจริงๆ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าอันชิงอวี๋ครุ่นคิดอยู่ชั่วข
