้วย?”“……ไม่รู้สิ บางทีอาจจะอยากให้พวกเราฝึกดาบในช่วงวันหยุดมั้ง?”“แล้วทำไมถึงห้ามใช้พลังต่อหน้าคนธรรมดาล่ะ? ฉันรู้สึกว่าวันหยุดนี้อาจจะมีเรื่องเกิดขึ้นนะ”“อืม… ฉันก็มีลางสังหรณ์ไม่ดีเหมือนกัน……”“พวกนายคิดมากไปแล้ว นี่มันเมืองหลวงนะ มีหน่วย 006 คอยดูแลอยู่ จะเกิดอะไรขึ้นได้”“ก็จริง”“……”หลังจากนักเรียนใหม่แยกย้ายกันไป พวกเขาก็รีบกลับหอพักเพื่อจัดของ แล้วขึ้นรถบัสออกจากค่ายฝึกอบรม“ชีเยี่ย ทำไมถึงต้องให้พวกเขาพกดาบด้วยล่ะ”หลังจากเหล่าทหารใหม่จากไป อันชิงอวี๋และคนอื่นๆ ก็เดินเข้ามาหาหลินชีเยี่ยและถามด้วยความสงสัย“ส่วนใหญ่คงไม่ได้ใช้หรอก แค่เผื่อไว้เฉยๆ” หลินชีเยี่ยนึกถึงเรื่องที่หยวนกังเพิ่งบอกเขา แล้วยักไหล่ “ตอนนี้เมืองหลวงอาจจะอันตรายที่สุดในรอบสิบปี……หรืออาจจะปลอดภัยที่สุดก็ได้”ทุกคนยังคงมีสีหน้างุนงง“ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟังระหว่างทาง” หลินชีเยี่ยยิ้มพลางตบไหล่พวกเขา“ระหว่างทางเหรอ? พวกเราจะไปไหนกัน?”“ไปที่ฐานประจำการของหน่วย 006” หลินชีเยี่ยเสริมอีกประโยค “ไปขอข้าวกิน”
