งของเทพสุริยะ เงาร่างนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง ขมวดคิ้วครุ่นคิดเป็นเวลานาน ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก“นูต เจ้าเป็นตัวแทนของข้าจากเมืองสุริยัน ไปเยี่ยมเยียนอาณาจักรเทพอีกสามแห่ง ดูว่าพวกเขามีแผนการอะไรบ้างส่วนเนฟทีส เจ้าไปสืบดูความเคลื่อนไหวของสรวงสวรรค์ที่ชายแดนต้าเซี่ยอย่างลับๆ อย่าเข้าไปลึกเกินไป อย่าเผชิญหน้ากับเทพของต้าเซี่ย ถ้าพบอันตรายให้รีบกลับมาทันที”“น้อมรับบัญชา”เทพีแห่งท้องฟ้า ‘นูต’ และเทพีแห่งความความตาย ‘เนฟธีส’ รับคำสั่งพร้อมกัน แล้วกลายเป็นลำแสงสองสายหายไปที่สุดขอบฟ้าของเมืองสุริยันเงาร่างที่นั่งอยู่บนเสาเทพสุริยะค่อยๆ หลับตาลง แต่ความไม่สบายใจในใจกลับยิ่งรุนแรงขึ้น…………นูตและเนฟธีสบินออกจากอาณาจักรเทพอียิปต์ พุ่งเข้าสู่หมอกหนา แยกย้ายกันไปคนละทิศทางนูตครุ่นคิดในใจว่า เมื่อไปถึงแอสการ์ดแล้ว ควรจะสื่อสารเรื่องนี้กับเหล่าเทพนอร์สอย่างไรดีไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร ปรากฏร่างหนึ่งบินมาจากหมอกตรงข้าม มุ่งหน้ามาทางเธอนูตมองไปยังร่างนั้น เมื่อเห็นชัดก็ตกตะลึงเล็กน้อย“เนฟธีส ไฉนเจ้ากลับมาอีกล่ะ?” เธอมองร่างคุ้นตานั้นแล้วถามอย่างสงสัย เนฟธีสเห็นนูตก็ตกตะลึงเช่นกัน“เหตุใดเจ้าถึงอยู่ที่นี่ล่ะ?”“ข้ากำลังไปแอสการ์ด”“ฉันกำลังไปต้าเซี่ย……แต่นั่นมันคนละทิศกันมิใช่หรือ?”ทั้งสองมองไปรอบๆ อย่างงุนงง หมอกสีขาวม่วนตัวอยู่ในอากาศ ทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่าตอนนี้พวกเธออยู่ที่ไหนทันใดนั้น จุดแสงดาวเล็กๆ บนท้องฟ
