หลินชีเยี่ยเห็นร่างนั้นแล้วก็โค้งคำนับอย่างนอบน้อม“ไม่ต้องมากพิธี” นักพรตโบกมือพลางกล่าวว่า “ครั้งนี้ข้ามาเพื่อเป็นตัวร้าย”“ตัวร้าย?” หลินชีเยี่ยตกตะลึงนักพรตชี้ไปที่เบาะรองนั่งในมือของหลินชีเยี่ย “ข้ามาเพื่อเอาของสิ่งนี้คืน”สายตาของหลินชีเยี่ยตกลงบนเบาะรองนั่ง กะพริบตาปริบๆ ดูเหมือนจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างเบาะรองนั่งผืนนี้เป็นสิ่งของที่ทรงพลัง สามารถเพิ่มพลังของผนึกต้องห้ามให้ถึงขอบเขตเทพเจ้าได้ ถ้าถือมันไว้หลินชีเยี่ยอาจจะเดินข้ามหมอกได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าเขาจะไม่ชอบพึ่งพาพลังภายนอกมากนัก แต่การมีไพ่ตายติดตัวไว้สักอย่างก็เป็นเรื่องดีเสมอ“ท่านเทียนจุน นี่มันคืออะไรกันแน่?” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัย“มันคือพลังศักดิ์สิทธิ์ของสหายเก่าของข้า” นักพรตเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ“เมื่อไม่กี่ปีก่อน ตอนที่ข้าเพิ่งฟื้นคืนชีพจากวัฏสงสาร ชาวต้าเซี่ยที่เดินทางข้ามเวลามาจากอนาคตก็มาพบข้าและเล่าถึงสาเหตุและผลลัพธ์ของหายนะครั้งนี้ทั้งหมด หวังว่าข้าจะช่วยแก้ไขวิกฤตนี้ให้ต้าเซี่ยได้ หลังจากคำนวณโชคชะตาแล้ว ข้าก็ร่วมมือกับเขาวางแผนครั้งนี้ และยืมเบาะรองนั่งผืนนี้ให้เขา ให้เขาวางไว้ที่ช่องว่างของกระจกยาตะ เพียงแค่ให้เจ้าอ้วนน้อยผู้นั้นเข้าสู่แวดวงผู้เลื่อมใสก่อนกำหนดห้าสิบปี เมื่อถึงเวลาเขาก็จะนั่งบนเบาะรองนั่งผืนนี้เอง เพื่อป้องกันมลพิษจากจันทร์สีเลือด”เมื่อได้ยินดังนั้น หลินชีเยี่ยก็เข้าใจทันทีชาวต้าเซี่ยที่เดิ
