บทที่ 28เยว่ชิงเหอชนะแล้ว!
นางใช้กระบี่เพียงเล่มเดียวปัดกระบี่ของเซียวเฉินอี้จนลอยละลิ่ว พร้อมกันนั้นก็จ่อปลายกระบี่ไปที่ลำคอของอีกฝ่ายห่างเพียงครึ่งชุ่น
เด็กหนุ่มตกใจจนร่างกายแข็งทื่อ รอจนได้สติกลับมาก็รีบถอยหลังไปหลายก้าว มองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว ภาพนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของทุกคน พวกเขาต่างมองเยว่ชิงเหออย่างไม่อยากจะเชื่อ เซียวเฉินอี้ที่ฝึกฝนอยู่ที่นี่มานานถึงแปดปี กลับพ่ายแพ้ให้แก่เด็กหญิงที่ฝึกฝนมาเพียงหนึ่งปี…นี่คือความแตกต่างของพรสวรรค์อย่างนั้นหรือ?
เยว่ชิงเหอชักกระบี่กลับ บนใบหน้าเล็กๆ ปรากฏรอยยิ้มสดใสเมื่อตนเป็นฝ่ายชนะ ทันใดนั้น นางก็เงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มตรงหน้า กล่าวอย่างจริงจัง “ข้าต้องการให้เจ้าขอโทษพี่เหยียน”
“ขอโทษ? ให้ข้าขอโทษเจ้าขยะนั่นน่ะรึ?” เซียวเฉินอี้ได้สติกลับมา ใบหน้าก็พลันแดงก่ำด้วยความอับอาย เขากัดฟันกรอดกล่าว “ข้ายอมรับว่าข้าแพ้เจ้า แต่ข้าไม่มีทางขอโทษเด็ดขาด!”
“เจ้า…” เยว่ชิงเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี นางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ถ้าเจ้าไม่ขอโทษ ข้าก็จะท้าเจ้าประลองอีกครั้ง”
“ไร้สาระ!” เซียวเฉินอี้โกรธจัด เขาหันหลังวิ่งลงจากเว
