อู๋เซียงหนานกำด้ามดาบแน่น ดวงตาลุกโชนราวกับดวงอาทิตย์สีดำสองดวง กฎเกณฑ์สุริยันในร่างกายไหลผ่านด้ามดาบเข้าสู่ร่างของซูซาโนโอะปัง!มือซ้ายของอู๋เซียงหนานระเบิดเป็นละอองเลือด กลายเป็นเส้นใยสีขาวนับพันนับหมื่นสายแล้วจางหายไปดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่นที่จะสังหาร กัดฟันแน่น มือขวากำด้ามดาบอามาโนะมุราคุโมะ แล้วฟันลงมาอย่างรุนแรงตามลำคอของซูซาโนโอะ!ดาบอันคมกริบฟันผ่านร่างอันใหญ่โต ทิ้งรอยแผลน่าสยดสยองไว้ อู๋เซียงหนานถือดาบลงสู่พื้น ดาบอามาโนะมุราคุโมะในมือเปื้อนเลือดแดงฉานเลือดศักดิ์สิทธิ์อันร้อนระอุหยดลงมาจากฟากฟ้า ย้อมเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อนให้กลายเป็นสีเลือด อู๋เซียงหนานที่กำลังสิ้นชีวิตภายใต้กฎเกณฑ์สุริยันเงยหน้าขึ้นมองซูซาโนโอะ ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง……เขาสูดหายใจลึก แล้วผ่อนลมหายใจยาว ความอัปยศและความแค้นที่คั่งค้างในใจมาหลายปีได้สลายไปพร้อมกับลมหายใจสกปรกนี้ช่วงเวลานี้ เขารอมาเกือบสิบปี“ฉันฆ่าเขาแล้ว” อู๋เซียงหนานพึมพำ “น่าเสียดายที่พวกนายไม่ได้เห็นแล้ว……”โครม!!ร่างกายอันใหญ่โตของซูซาโนโอะ ล้มลงกับพื้นอย่างหนัก ฝุ่นควันม้วนตลบฟุ้งขึ้นมา พัดให้เสื้อคลุมสีฟ้าอ่อนปลิวสะบัดละอองเลือดพุ่งออกมาจากแขนขวาของอู๋เซียงหนาน เนื้อและเลือดของเขาสลายไป ร่างกายโปร่งแสงขึ้นอีกเล็กน้อย ดาบอามาโนะมุราคุโมะที่เปื้อนเลือดในมือของเขาร่วงลงสู่พื้นดิน จมลึกลงไปในผืนปฐพีสองร่างสีเทาและสีแดงเข้มเดินมาอยู่ด้า
