หลินชีเยี่ยยืนตะลึงงัน‘คาถาต้องห้าม?’‘ทำไมที่นี่ถึงมีคาถาต้องห้ามด้วย?!’สายตาของหลินชีเยี่ยกวาดมองไปรอบๆ เขาจำได้อย่างชัดเจนว่านี่คือสถานที่ที่เมอร์ลินจอดรถให้เขาและเจียหลานดูภาพวาดบนผนัง…‘ท่านเมอร์ลินแอบทิ้งคาถาต้องห้ามไว้ที่นี่เหรอ?’“[เพลิงโลกันต์พลิกฟ้า]……” หลินชีเยี่ยราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาของเขาค่อยๆ สว่างขึ้นในความทรงจำของเขา คำพูดที่เมอร์ลินเคยบอกเขาผุดขึ้นมาอีกครั้ง‘……ข้าจะออกโจทย์สองสามข้อให้เจ้าลองทำ ดูว่าสติของเจ้ายังแจ่มใสดีหรือไม่……จุดเชื่อมต่อเวทมนตร์สุดท้ายของ [เพลิงโลกันต์พลิกฟ้า] ใช้วิธีการกระตุ้นแบบใด?’‘……[บทเพลงของอัลเฟรด] ในฐานะคาถาต้องห้ามที่มีพลังทำลายล้างสูงสุดของธาตุสายฟ้า มีระยะการทำลายล้างไกลที่สุดเท่าใด?’‘……ในบรรดาคาถาต้องห้ามประเภทผนึก มีหนึ่งคาถาที่ต้องคำนวณและวางวิถีโคจรดวงดาวล่วงหน้า เพื่อดึงพลังจากดวงดาวมาทำการผนึกในทันที คาถานั้นคืออะไร?’ในตอนนั้น สามคำถามนี้ดูแปลกประหลาดสำหรับหลินชีเยี่ย แต่เมื่อเขาได้เห็นวงเวทย์ต้องห้ามที่อยู่ใต้เท้าด้วยตาตนเอง เขาถึงได้รู้ว่าเรื่องราวไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดสามคำถามของเมอร์ลินไม่ใช่การถาม… แต่เป็นการเตือน‘เขาทำนายไว้แล้วว่าฉันจะกลับมายังที่ราบฟ้าสูงอย่างนั้นเหรอ?’ในขณะนั้น ความคิดมากมายแล่นผ่านสมองของหลินชีเยี่ย เขารีบเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆเมื่อหนึ่งในสามคาถาต้องห้ามของเมอร์ลิน คือ [เพลิงโลกันต์พลิกฟ้า] ได้ปรากฏข
