ริ่มพร่าเลือนไป“ทากิชิโระ! นายไม่เป็นไรใช่ไหม?” ร่างของยูรินะลอยออกมาจากใบดาบ มองเขาด้วยความกังวล“ผมไม่เป็นไรหรอกครับ พี่สาว” ยูริ ทากิชิโระโบกมือ “พี่ชิงอวี๋จะมาช่วยผมแน่……”“พี่ชิงอวี๋?” ยูรินะชะงัก “อยู่ไหนล่ะ?”สายตาของยูริ ทากิชิโระมองไปยังทิศทางหนึ่ง เขายกนิ้วขึ้นอย่างอ่อนแรงยูรินะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยื่นมือออกไปโบกเบาๆ ในใบดาบสีดำทอง จุดแสงจุดหนึ่งขยายตัวอย่างรวดเร็ว ในชั่วขณะถัดมา ร่างสองร่างก็เดินออกมาจากนั้นอามามิยะ ฮารูกิก้มหน้าไอสองสามครั้ง สายตากวาดมองไปรอบๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย“นี่ที่ไหน?” ข้างๆ เขา ฟุรุฮาระ โยชิกิร่างกำยำงงงัน “ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่ได้?”ตอนที่อยู่ในแวดวงผู้เลื่อมใส พวกเขาได้เห็นกับตาว่าลำแสงลอยขึ้น จากนั้นใบดาบขนาดมหึมาก็ปกคลุมท้องฟ้าแล้วเส้นใยสีทองก็พุ่งออกมาจากจุดแสงทีละเส้น พาพวกเขาเข้าไปในโลกของดาบยังไม่ทันได้ตั้งตัว เส้นใยสีทองนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง นำทางให้พวกเขาเดินออกมาจากใบดาบ“นี่คือโลกภายนอกกระจกยาตะ” อามามิยะ ฮารูกิเอ่ยอย่างใจเย็นเขาหันไปมองยูรินะที่ลอยอยู่ข้างๆ แล้วถาม “เกิดอะไรขึ้น?”……“เจียหลานเข้าสู่ห้วงนิทรา กำลังจะกลายเป็นเทพเจ้า?!”หลังจากฟังคำบอกเล่าของหลินชีเยี่ย ไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ ต่างเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อหลินชีเยี่ยพยักหน้า “เพราะกังวลว่ากระจกยาตะอาจแตกและเป็นอันตราย ฉันเลยให้สมาคมปีศาจพาเธอออกไปก่อน พอเ
