แล้วครับ”“……โอเค งั้นก็รออีกสักพัก”อัศวินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังถามว่า “ประธาน คุณกำลังรออะไรอยู่ครับ? แวดวงผู้เลื่อมใสนี้ทนได้อีกไม่นานแล้วอย่างมากอีกสิบกว่านาที มลพิษก็จะกัดกร่อนกระจกยาตะนี้จนหมด คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็จะไม่รอด ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้ผมเกรงว่าวิญญาณเหล่านั้นก็จะถูกมลพิษ กลายเป็นกูลกันหมด”จี้เนี่ยนล้วงมือทั้งสองข้างใส่กระเป๋า พูดอย่างสงบว่า “ก็ยังมีเวลาอีกสิบกว่านาทีไม่ใช่เหรอ? พวกเราต้องทำลายแวดวงผู้เลื่อมใส ปลดปล่อยวิญญาณ แค่ลงมือก่อนที่กระจกยาตะจะถูกมลพิษกัดกร่อนจนหมดก็พอพวกเราช่วยเหลือผู้ล่วงลับ แต่ในขณะเดียวกัน… เราก็ต้องให้โอกาสคนที่อาศัยอยู่ในแวดวงผู้เลื่อมใสนี้มีชีวิตรอดด้วย ถึงอย่างไร ก็ยังมีคนที่พยายามเพื่อช่วยประเทศนี้อยู่ ประชากรหลายสิบล้านคนนี้ ก็ยังมีโอกาสที่จะมีชีวิตรอด…จนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย เราไม่สามารถทำลายความหวังของพวกเขาได้ นี่คือการเคารพชีวิตขั้นพื้นฐานที่สุด”
