งเล็กน้อย ร่างกายของเธอบิดตัวกลางอากาศ พลังอันน่าสะพรึงกลัวถ่ายทอดออกมาจากมือทั้งสองของเธอ ฉีกช่องว่างนั้นให้บิดเป็นเกลียว รอยแยกแล่นไปตามลำคอของเทพศพ ทะลุผ่านร่างกายครึ่งบนไปเกือบครึ่ง ร่างของเทพศพสั่นสะเทือน ร่างกายมหึมาที่บดบังท้องฟ้าและแผ่นดินโคลงเคลงถอยหลังไปหลายก้าว จากยอดภูเขาฟูจิที่แตกสลาย มันไถลลงมาหลายร้อยเมตรเศษหินมากมายกลิ้งลงมาตามฝ่าเท้าของมันจนถึงพื้นดิน มันรีบเงยหน้าที่ไร้อวัยวะขึ้นมา ช่องปากที่เต็มไปด้วยเลือดหันไปทางฮารูกิและทาเคฮิเมะที่อยู่กลางอากาศ แล้วคำรามออกมาอย่างไร้เสียง!มันยกมือใหญ่ยักษ์ทั้งสองข้างขึ้นมา ตบเข้าหากันอย่างแรง พนมมือที่หน้าอก คลื่นพลังเทวะอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกไปโดย“มันกำลังทำอะไรน่ะ?”อามามิยะ ฮารูกิรู้สึกถึงคลื่นอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของเทพศพ ขมวดคิ้วโดยพลัน“มันกำลังเลียนแบบความสามารถของร่างเทพนี้ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่” ทาเคฮิเมะ ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วอธิบาย“ภูเขาลูกนี้ปิดกั้นการสูญเสียพลังเทวะ ทำให้กูลที่เกิดจากร่างเทพนี้ สืบทอดพลังเกือบทั้งหมดของอามัตสึคามิมาได้……สิ่งที่เราเผชิญหน้าอยู่ไม่ใช่แค่กูลที่สืบทอดพละกำลังอันดิบเถื่อนของเทพ แต่เป็นเทพที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์”“เทพที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพงั้นเหรอ……” ฮารูกิ มองเทพศพที่กำลังเร่งระดมพลังเทวะอย่างบ้าคลั่ง แล้วถามว่า“งั้นอามัตสึคามิที่ถูกผนึกไว้ใต้ภูเขาฟูจินี่ คือองค์ไหนกั
