มตีของกูลรอบนี้ได้อย่างหวุดหวิด ลำแสงสีแดงเข้มพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง ฉีกร่างของกูลทีละตัวเป็นชิ้นๆภายใต้การข่มขู่ของ [โทสะของทรราช] แวดวงผู้เลื่อมใสทั่วทุกที่ตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเปลวเพลิงสงครามในโอซาก้าที่ลุกโชนมากขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นสนามรบแห่งความพินาศที่มุมของซากปรักหักพัง ลู่อู๋เหวยขี่จักรยานไฟฟ้า จ้องมองดวงอาทิตย์สีดำในที่ไกล บัลลังก์เหล็กกล้า และร่างสีแดงเข้มที่กำลังต่อสู้ท่ามกลางกูล ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกทึ่ง“คนรุ่นหลังช่างน่าเกรงขามจริงๆ……”เขาหันไปมองไกลๆ เห็นเงาดำขนาดมหึมาหลายร่างกำลังเคลื่อนที่เข้ามาที่นี่ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ในจำนวนนั้นมีหลายร่างที่แผ่รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวของขั้นอนันต์ออกมาลู่อู๋เหวยลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะสวมหมวกกันน็อคสีเหลืองของตัวเองอีกครั้ง บิดคันเร่งจักรยานไฟฟ้าแล้วขี่โคลงเคลงไปทางกูลขั้นอนันต์เหล่านั้นร่างสีเหลืองที่เข้าใกล้นี้ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคลื่นกูลเลย พวกมันทั้งหมดจ้องมองไปที่ [ดวงใจบริสุทธิ์] ตรงกลางวงเวทย์ สายตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
