รก็ตาม เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง กฎเกณฑ์ในร่างกายของเธอก็น่าจะสร้างเสร็จเกือบสมบูรณ์แล้ว……และเธอก็คงจะบรรลุเทพ”‘หลายร้อยปี?’ร่างกายของหลินชีเยี่ยสั่นสะท้าน หลายร้อยปีต่อมา เขาคงกลายเป็นเพียงเถ้าธุลีไปแล้ว แต่ในเวลานั้น เจียหลานอาจเพิ่งจะตื่นขึ้นมา?ทะเลเปลี่ยนเป็นทุ่งหม่อน ดวงดาวเคลื่อนคล้อย เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ต้องพูดถึงเขาเลย แม้แต่หน่วยพิทักษ์ราตรีจะยังคงอยู่หรือไม่ โลกจะยังคงเหมือนเดิมหรือเปล่า ก็ไม่อาจรู้ได้……ในชั่วขณะที่เธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง โลกอาจเปลี่ยนไปเป็นคนละภาพแล้วก็ได้หลายร้อยปียังเป็นเช่นนี้ แล้วสองพันปีจะยาวนานเพียงใด?สรรพสิ่งเวียนว่ายตายเกิด ราชวงศ์เปลี่ยนผ่าน……หลินชีเยี่ย รู้สึกได้อย่างชัดเจนเป็นครั้งแรกว่าต่อหน้า [อมตะ]เวลาช่างอ่อนแอและไร้ความหมายเหลือเกินนั่นหมายความว่า เขาจะไม่มีวันได้พบเจียหลานอีกแล้วใช่ไหม?ท่ามกลางความสับสน ประโยคสุดท้ายที่เจียหลานพูดกับเขา วนเวียนอยู่ในหัวของเขาไม่หยุด“ครั้งหน้า ฉันอยากได้ยินนายพูดกับฉันด้วยตัวเองว่า……นายชอบฉัน”เขาชอบเธอไหม?หลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับศรกามเทพแล้ว ในใจของหลินชีเยี่ย ไม่มีความสับสนหลงเหลืออยู่อีกเลย คำตอบของเขามีเพียงหนึ่งเดียวชอบ! เขาชอบ เจียหลานแต่จนถึงวินาทีสุดท้าย เขาก็ไม่สามารถพูดประโยคนั้นกับเจียหลานด้วยตัวเองได้ เขาเคยคิดว่าตัวเองยังมีโอกาสที่จะชดเชย แต่ตอนนี้เขาถึงได้รู้ว่า……แม้แต่โอกาสที่จะพูดประโยคนั้
