ควันหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากหลุมลึกบนพื้นดิน แสงสีฟ้าอ่อนเคลื่อนไหวไปมาระหว่างรอยแยกของพื้นดิน ร่างของกูลแปดขาขนาดมหึมากลายเป็นฝุ่นละอองสีแดงละลายหายไปในอากาศ ไม่เหลือแม้แต่เศษซากเล็กๆ น้อยๆเมื่อเห็นปืนใหญ่ที่มีรูปทรงเกินจริงอย่างมากหลินชีเยี่ย อ้าปากค้างด้วยความตกใจ……นี่คุณถอดปืนทำลายดาวดวงนี้มาจากยานอวกาศเหรอ? ยิงทีเดียวก็ฆ่ากูลขั้นพิภพได้เลย?จี้เนี่ยนที่อยู่บนท้องฟ้าโบกมือเบาๆ ปืนใหญ่มหึมานั้นก็แตกกระจายออกเป็นพิกเซลมากมายในอากาศ ไหลเข้าไปในแหวนวงหนึ่งที่ปลายนิ้วของเธอราวกับสายน้ำ แล้วหายวับไปเธอล้วงมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋า ก้าวออกมาหนึ่งก้าวจากใต้ท้องฟ้ายามราตรี แล้วในชั่วพริบตาต่อมาก็มาอยู่ตรงหน้า หลินชีเยี่ยเถ้าถ่านของเปลวไฟสีฟ้าอ่อนลอยขึ้นในอากาศ เสียงผู้คนวิ่งหนีดังก้องมาแต่ไกล จี้เนี่ยน มองดูหลินชีเยี่ยที่อยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม ยื่นมือออกมาโบกไปมาในอากาศ“สวัสดีราชาโฮสต์ อาซาบะ ชิจิยะ”หลินชีเยี่ย “……??”“โฮสต์อะไร?” หลินชีเยี่ยหันหน้าไปทางอื่น พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “คุณจำผิดคนแล้ว”“พูดไม่ออกเลย พอมองดูดีๆ ก็มีออร่าของโฮสต์ระดับท็อปจริงๆ ล่ะนะ……” จี้เนี่ยนมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วอดพูดไม่ได้ “กลับไปสมาคมปีศาจกับฉันเถอะ พวกเราที่สมาคมปีศาจต้องการคนมีความสามารถระดับแนวหน้าในวงการแบบนายนี่แหละ!”“……” หลินชีเยี่ยรู้สึกทันทีว่า ประธานของสมาคมปีศาจคนนี้มีกระบวนการคิดที่ไม
