ื้นดินที่แตกสลายแขนขวาของเขาหายไปแล้ว เหลือเพียงรอยแผลเป็นรูปดาบที่น่าสยดสยองและเต็มไปด้วยเลือดที่ไหล่ ดวงตาสีแดงก่ำของเขาจ้องมองดวงจันทร์สีเลือดบนท้องฟ้าอย่างหลงใหล ใบหน้าเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งบูชาเมอร์ลินดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่าง จึงหัวเราะเยาะ “หลังจากทำลายจิตใจของเขาอย่างสิ้นเชิงแล้ว ก็เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นสาวกที่สามารถใช้ประโยชน์ได้สินะ……เป็นพี่ชายที่ดีจริงๆ?”เมื่อแสงจากดวงจันทร์สีเลือดสองดวงค่อยๆ เข้มขึ้น สีแดงในดวงตาของเมอร์ลินก็เข้มขึ้นเรื่อยๆ เขาขมวดคิ้วมองดูซูซาโนโอะที่บาดเจ็บสาหัสในซากปรักหักพังชั่วครู่ แล้วถอนหายใจอย่างจนปัญญาเขาเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์สีเลือดสองดวงเป็นครั้งสุดท้าย พึมพำกับตนเอง“ข้าจะต้องค้นพบความลับแห่งการดำรงอยู่ของพวกเจ้าให้ได้……”เมอร์ลินยกไม้เท้าวิเศษในมือขึ้นเบาๆ ร่างของเขากลายเป็นลำแสงสีรุ้งพุ่งผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็วผ่านประตูนำทาง แล้วหายวับไป……หมอกควันโกลาหล คลื่นทะเลคำรามร่างของเมอร์ลินบินออกมาจากช่องว่างของประตูรับส่ง ตกลงบนผืนน้ำทะเลที่ปั่นป่วนเขาหันกลับไปมองด้านหลังประตูนำทางของที่ราบฟ้าสูงได้ปิดลงแล้ว ค่อยๆ หายไปราวกับไม่เคยปรากฏมาก่อนเมื่อประตูนี้หายไปอย่างสมบูรณ์ จิตใจของเมอร์ลินก็ผ่อนคลายลงในที่สุด ร่างกายของเขาสั่นไหว เลือดสดพุ่งออกมาจากลำคอเป็นจำนวนมาก ตกลงสู่ทะเลเบื้องล่าง ใบหน้าของเขาซีดขาวราวกับกระดาษการปนเปื้อนของดวงจันทร์สีเลือดสองด
