ลื่นลมอันปั่นป่วน เงาของเรือสำราญลำมหึมาแหวกผ่านหมอกหนาทึบ ค่อยๆ แล่นไปข้างหน้า ดวงไฟสีเหลืองสว่างมากมายประดับราวกับดวงดาวในทะเล ส่องแสงอยู่ใต้ท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิดจากรูปลักษณ์ภายนอก นี่คือเรือสำราญสมัยใหม่แบบตะวันตก ยาวประมาณสองร้อยเมตร สูงอย่างน้อยห้าสิบเมตร ร่างอันหนักอึ้งและใหญ่โตราวกับภูเขาลูกเล็กๆ กำลังแล่นไปอย่างช้าๆ บนผิวน้ำหากมองใกล้ๆ จะพบว่าพื้นผิวของเรือสำราญลำนี้ประกอบด้วยอนุภาคเล็กๆ จำนวนมหาศาล ราวกับเรือในฝันที่แล่นออกมาจากโลกพิกเซล บนด้านข้างของตัวเรือมีตัวอักษรสองตัวสลักไว้ด้วยลายเส้นสีดำคมกริบ‘สมาคมปีศาจ’บนชั้นบนสุดของเรือพิกเซลลำนี้ มีสระว่ายน้ำในร่มขนาดใหญ่สะท้อนแสงไฟ น้ำในสระกระเพื่อมเบาๆ ตามการเคลื่อนไหวของเรือริมสระ เด็กสาวคนหนึ่งสวมชุดว่ายน้ำ นั่งอย่างเกียจคร้านบนเก้าอี้โยกสีขาว ผมดำยาวสยายราวกับน้ำตก เธอมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นหมอกหนาทึบ แล้วหาวหวอด ในขณะนั้นเอง ชายคนหนึ่งสวมชุดสูทเดินเข้ามาจากด้านข้าง“ประธาน”หญิงสาวที่นอนอยู่บนเก้าอี้โยกขมวดคิ้ว “มีอะไร? ถึงญี่ปุ่นแล้วเหรอ?”“จริงๆ แล้วเรากำลังจะถึงจุดที่มีเครื่องหมาย ‘ทหารชูชีพ’ แล้ว แต่นอกจากนั้น ยังมีเรื่องอีกเรื่องหนึ่ง” ชายคนนั้นเว้นวรรคชั่วครู่ “เมื่อสักครู่นี้ บนดาดฟ้าของเรา……มีคนสองคนปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า”จี้เนี่ยนตกใจ “ปรากฏตัวจากความว่างเปล่า?”“เราก็ไม่รู้ว่าพวกเขาปรากฏตัวขึ
