ราบฟ้าสูงเมื่อคมดาบหลุดออกจากร่างของหลินชีเยี่ย เลือดจำนวนมากก็ไหลลงมาตามผิวหนังของเขา ดวงตาของหลินชีเยี่ยแดงก่ำ จ้องมองท้องฟ้าสีเลือดหลังประตูนำทางอย่างแน่วแน่ ความไม่พอใจและความโกรธแค้นพลุ่งพล่านในใจของเขา!ไม่รู้ว่าเขามีแรงมาจากไหน เขาคำรามเบาๆ แล้วยื่นมือขวาออกไปอย่างรวดเร็ว กำด้ามของดาบอามาโนะมุราคุโมะที่กำลังจะบินหนีไปแน่น!ดวงตาสีแดงฉานของเขาเปล่งประกายด้วยความบ้าคลั่ง!‘คิดจะใช้ดาบเล่มนี้มาฆ่าฉันงั้นเหรอ? ขอโทษนะ ฉันยังมีชีวิตรอด’‘ดังนั้น……ดาบของแกก็อย่าหวังจะได้กลับคืนไปเลย!’ดูเหมือนว่าซูซาโนโอะที่อยู่ในส่วนลึกของที่ราบฟ้าสูงจะรู้สึกถึงแรงต้านของดาบอามาโนะมุราคุโมะ เขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ยื่นมือขวาออกมา แล้วออกแรงกระชากอย่างแรงในอากาศ!พลังมหาศาลถูกส่งผ่านมาจากดาบอามาโนะมุราคุโมะ ดึงร่างของหลินชีเยี่ยพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วสู่ช่องประตูนำทางที่กำลังปิดลงอย่างช้าๆ!น่าเสียดายที่ความเร็วของมันยังช้าไปหนึ่งก้าวพร้อมกับเสียงคำรามทุ้มต่ำที่ดังสนั่น ประตูนำทางที่ตั้งตระหง่านอยู่บนระดับน้ำทะเลสูงเทียมฟ้าก็ปิดสนิทลงอย่างสมบูรณ์ แยกโลกภายนอกออกจากโลกสีเลือดภายในอย่างสิ้นเชิง แรงดึงดูดลึกลับนั้นก็ถูกตัดขาดไปด้วยหลินชีเยี่ยกำดาบอามาโนะมุราคุโมะไว้แน่นด้วยมือขวา ส่วนมือซ้ายอุ้มเจียหลานที่หมดสติอยู่ ร่วงลงจากกลางอากาศสู่ทะเลที่มีคลื่นลมปั่นป่วน
