งเจียหลานแล้วรู้สึกสับสนเขานึกย้อนไปถึงวันที่เพิ่งกลับมาเมืองหลวง และไปเยี่ยมที่พักของหน่วย 006 วันนั้นพวกเขาไปที่สนามฝึกของหน่วย แต่กลับเห็นภาพชายสองคนกอดกันอย่างสนิทสนม……ภายใต้ลูกศรกามเทพของหลี่เจินเจิน ผู้ชายตัวใหญ่สองคนต่างได้รับผลกระทบจากรักลวงจนแสดงท่าทางน่าอายพวกนั้นออกมา นั่นเป็นหลักฐานว่าพลังของลูกศรกามเทพนั้นรุนแรงขนาดไหนแต่ทำไมหลังจากโดนเจียหลานแทง เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย?แม้แต่หลังจากนั้น การสัมผัสที่ใกล้ชิดที่สุดระหว่างเขากับเจียหลาน ก็แค่มือแตะกันเท่านั้นเอง ในความคิดของเขา ภาพของเจียหลานที่ถือลูกธนูกามเทพในหอพักครูฝึกที่ค่ายฝึกอบรมปรากฏขึ้นอีกครั้ง เธอแทงศรเข้าที่หน้าอกของเขาท่ามกลางเศษไม้ที่ปลิวว่อน……ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเขินอายและความมุ่งมั่นหลินชีเยี่ยราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากด้วยความตกใจว่า “ศรนั้น… เป็นของปลอมเหรอ?”“ในลูกศรนั้นไม่ได้ใส่พลังจิตจริงๆ” เจียหลานพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจเล็กน้อย “ถ้าเป็นศรคิวปิดของจริง ป่านนี้พวกเราคงมีลูกกันแล้วมั้ง เจ้างั่ง!”“แล้วทำไมฉันถึงมี……” หลินชีเยี่ยพูดได้ครึ่งประโยคก็หยุดกะทันหัน ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้เจียหลานเม้มริมฝีปากเบาๆ แก้มของเธอเริ่มแดงระเรื่อ เธอหันหน้าไปอีกทาง แล้วพูดเสียงเบาว่า “ถ้าฉันไม่ลงมือแทงศรนั้นเอง เจ้าหัวไม้อย่างนายจะรู้ตัวเมื่อไหร่กันว่า……ฉันชอบนายน่ะ?”…………………………………………………………………………………………………………………
