ดาบตัดผ่านอากาศอย่างรวดเร็วส่งเสียงดังสนั่น คลื่นพลังที่มองไม่เห็นทำลายพื้นดินและอาคารทั้งหมดบนเส้นทางทุกที่ที่คมดาบผ่านไป ต่างทำลายล้างทั้งฟ้าและดินวงเวทย์ที่ปรากฏขึ้นฉับพลันเพื่อขวางทางดาบอามาโนะมุราคุโมะถูกฉีกขาดเป็นชิ้นๆ ราวกับกระดาษ แต่ในวินาถัดมา วงเวทย์ใหม่อีกหลายสิบวงก็ปรากฏขึ้นขวางหน้าคมดาบอีกครั้ง!เมอร์ลินที่ดวงตาแดงก่ำพยายามทรงตัว ไม้เท้าวิเศษในมือขวาเปล่งแสงวูบวาบอย่างบ้าคลั่ง ทุกๆ วินาที เขาสร้างวงเวทย์ขึ้นด้วยความเร็วที่น่าทึ่งในเวลาไม่ถึงสามวินาที เมอร์ลินก็สร้างวงเวทย์ขึ้นสามพันสามร้อยสามสิบสามวง ประหนึ่งระเบียงเวทมนตร์ที่เต็มไปด้วยแสงและเงา ขวางกั้นดาบนั้นไว้!แต่เวลามีน้อยเกินไป แต่ละวงเวทย์ที่ปรากฏขึ้นสามารถลดทอนพลังของดาบได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดาบอามาโนะมุราคุโมะยังคงทะลุผ่านวงเวทย์ทีละวงอย่างรวดเร็วราวกับพายุถล่ม แล้วหายลับไปที่สุดขอบฟ้าในพริบตา……รถม้าสีเงินพุ่งทะยานไปบนพื้นดินที่แตกสลาย “ลุงเมอร์ลิน……”เสียงระเบิดดังสนั่นมาแต่ไกล หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วมองไปทางนั้น รีบลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างรวดเร็ว ยื่นมือไปหมายเปิดประตูรถม้า……มือของเขาชะงักค้างกลางอากาศหลินชีเยี่ยยืนนิ่ง ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความดิ้นรนต่อสู้ครู่หนึ่งผ่านไป เขาก็ถอนหายใจแล้วกลับไปนั่งลงที่เดิม มือทั้งสองที่วางอยู่บนหัวเข่ากำแน่น ข้อนิ้วซีดขาวก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยตระหนักเลยว่าสิ่งที่เมอร์ลินบอกว่าม
