ม้าผีสีขาวหลายตัวลากรถม้าสีเงินมาหยุดตรงหน้าหลินชีเยี่ยและเจียหลาน เมอร์ลินเปิดประตูรถม้า มือขวาถอดหมวกคลุมใบใหญ่วางไว้ที่หน้าอก โค้งคำนับเล็กน้อยเหมือนสุภาพบุรุษ “ท่านหลินชีเยี่ย เราคงต้องจากกันตรงนี้แล้ว……สักวันหนึ่ง โชคชะตาคงจะจัดการให้เราได้พบกันอีก”หลินชีเยี่ยถอนหายใจ ก้าวขึ้นรถม้าด้วยเท้าข้างหนึ่ง แต่แล้วก็ลังเลชั่วครู่ก่อนจะถอยกลับมา“ลุงเมอร์ลิน ถึงแม้ว่าคุณจะต้องตามหาความจริงเกี่ยวกับคธูลู แต่ก็ควรออกจากที่ราบฟ้าสูงก่อนนะครับ?”“ข้ายังมีธุระเล็กๆ น้อยๆ อีกนิด หากจัดการเสร็จก็จะออกเดินทาง” เมอร์ลินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “พวกเจ้าอยู่ที่นี่อาจจะได้รับผลกระทบ”“……ผมเข้าใจแล้ว”หลินชีเยี่ยเผชิญหน้ากับเมอร์ลิน เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง“ลุงเมอร์ลิน ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ”“อืม”หลินชีเยี่ยพาเจียหลานก้าวขึ้นรถม้าสีเงิน เมอร์ลินปิดประตูรถ แล้วเคาะเบาๆ ที่ตัวรถด้วยข้อนิ้ว ม้าผีสีขาวหลายตัวก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ลากรถม้าหายลับไปจากสายตาหลังจากหลินชีเยี่ยและเจียหลานจากไปไกลแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของเมอร์ลินก็ค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความหนักอึ้งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในทันทีที่รถม้าออกจากวงเวทย์ที่ซ่อนพลังงาน เสียงคำรามก็ดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง!โฮกกก!!!เสียงคำรามนั้นดังเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว ฝุ่นสีเลือดฟุ้งกระจายไปทั่วฟ้า ความมุ่งร้ายที่เอ่อล้นราวกับทะเลถาโถมเข้ามา พุ่งตรงไปยังร
