ยอมรับล่ะ?”“……” หลินชีเยี่ยชะงัก พูดอึกอักว่า “ถ้าเธอไม่ยอมรับ ฉันก็จะ… ฉันก็จะ……”เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าถ้าเจียหลานไม่ยอมรับเขาจะทำอย่างไรไล่เจียหลานออกจากหน่วยม่านราตรี? ดูเหมือนจะโหดร้ายเกินไป……ต่อยเธอสักที? อย่าล้อเล่นเลย ถ้าต่อสู้กันจริงๆ คนที่จะโดนต่อยคงเป็นหลินชีเยี่ยเอง……คิดอยู่นาน หลินชีเยี่ยก็ยังคิดวิธีลงโทษที่ดีไม่ออกหลังจากอึกอักอยู่นาน หลินชีเยี่ยราวกับจะตัดสินใจได้แล้ว เขามองตาของเจียหลาน แล้วพูดทีละคำว่า “ถ้าเธอไม่ยอมรับ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป… ฉันจะไม่พูดคุยกับเธอก่อน และจะไม่ตอบสนองต่อคำพูดของเธอ ไม่ตอบสนองต่อการกระทำใดๆ ของเธอ”เจียหลานกะพริบตาปริบๆ ใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะตอบว่า“นายกำลังจะบอกว่า……ถ้าฉันไม่ตกลง นายจะไม่สนใจฉันอีกเลยใช่ไหม?”“……อืม”เจียหลาน ヾ(??▽?)ノเธอมองหลินชีเยี่ยที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทางจริงจัง ไม่รู้ทำไม กลับรู้สึกว่าเขาดูน่ารักอย่างประหลาด“ได้ๆ ฉันตกลง” เจียหลานแลบลิ้นหลินชีเยี่ยเห็นดังนั้น จึงพยักหน้าเล็กน้อย แล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในพระราชวังที่พังทลายแม้จะถูกเรียกว่าพระราชวัง แต่สิ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้ามีเพียงกำแพงที่หักพังซึ่งล้อมรอบเป็นวงกลม เสาและหลังคาที่ถล่มลงมาแตกเป็นเศษหินเกลื่อนกลาดเต็มพื้น เมื่อยืนอยู่ภายในพระราชวัง เงยหน้าขึ้นก็สามารถมองเห็นพระจันทร์สีเลือดบนท้องฟ้าได้โดยไม่มีอะไรบดบัง“ที่นี่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลยนะ……” เจียหลานมองไ
