ดจากสภาพภายนอก เทพแห่งที่ราบฟ้าสูงไม่น่าจะล่มสลายได้ แต่ถ้าเกิดปัญหาภายใน ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง……หลินชีเยี่ยอ้าปากกำลังจะถามอะไรบางอย่าง แต่ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้วมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นเพียงที่ปลายขอบฟ้าอันรกร้าง เงาร่างยักษ์หลายตัวที่มีของเหลวสีดำไหลเต็มตัวค่อยๆ ลุกขึ้นยืน รูปร่างอันใหญ่โตของพวกมันทอดเงาดำราวกับปีศาจภายใต้พระจันทร์สีแดง ดวงตาสีแดงฉานหลายคู่จับจ้องมาที่รถม้าที่กำลังแล่นอย่างรวดเร็วคันนี้ ในดวงตาฉายแววดุร้ายและโหดเหี้ยมพวกมันคำรามออกมา ราวกับสัตว์ร้ายยักษ์ที่ได้กลิ่นคาวเลือด ใช้ทั้งมือและเท้าวิ่งกรูเข้าหารถม้าอย่างบ้าคลั่งทันทีที่พลังจิตรับรู้ถึงสัตว์ประหลาดเหล่านี้ หลินชีเยี่ยก็ขมวดคิ้ว “พวกนั้นคืออะไร?”เมอร์ลินไม่แม้แต่จะมองพวกมันสักนิด ตอบอย่างสงบว่า “หลังจากสงครามเทพ เทพเจ้าจำนวนมากล้มตายลงที่นี่ ภายใต้อิทธิพลของดวงจันทร์สีเลือดดวงนั้น พลังศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออยู่ของพวกเขาผสมผสานรวมกับความดุร้ายที่หลงเหลืออยู่ก่อนตาย กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่คล้ายกับวิญญาณอาฆาต เจ้าสามารถเรียกพวกมันว่ากูลได้ เหมือนกับที่ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เคยมาที่นี่เรียก”ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เคยมาที่นี่? กูล?หลินชีเยี่ยพบว่า นับตั้งแต่เมอร์ลินออกจากโรงพยาบาล เขาเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูดน้อยลงเรื่อยๆ
