ย่างกะทันหัน โดยไม่มีรากฐาน ไม่มีศาสนา ไม่มีการสั่งสมทางประวัติศาสตร์ ราวกับถูกยัดเยียดเข้าไปในความคิดของมนุษย์แม้แต่คนเดียวก็ไม่สงสัยในความจริงของระบบเทพเจ้านี้ มันก็เป็นอยู่อย่างเป็นธรรมชาติ…… ‘พวกมัน’ ……เป็นเทพปกรณัมจริงๆ หรือ?”หลินชีเยี่ยชะงักงันความคิดมากมายหมุนวนในสมองของเขา กระทบกระเทือนการรับรู้ของเขาต่อความเป็นจริง“แต่……ถ้าคธูลูไม่ใช่เทพปกรณัม แล้วพวกมันคืออะไร?” หลินชีเยี่ยถามอย่างงุนงง“ไม่รู้” เมอร์ลินส่ายหัว “ทั้งหมดนี้เป็นเพียงความสงสัยและการคาดเดาของข้า สำหรับเจ้า มันยังห่างไกลเกินไปไม่ต้องใส่ใจหรอก”หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก สลัดความคิดที่ซับซ้อนทิ้งไป กำลังจะถามอะไรเพิ่มเติม ทันใดนั้นบาเกะคุจิระที่พวกเขายืนอยู่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!ทะเลสีเลือดปั่นป่วนขึ้นมาทันที เสียงครางต่ำดังออกมาจากภายในร่างของวาฬ สีหน้าของเมอร์ลินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาคว้าตัวหลินชีเยี่ยและเจียหลานไว้ วงเวทย์หนึ่งปรากฏขึ้นทันที ร่างของทั้งสามหายไปจากแผ่นหลังของวาฬเมื่อพวกเขาปรากฏตัวอีกครั้ง พวกเขาได้ออกจากทะเลสีเลือดนั้นแล้ว มาอยู่ที่ชายฝั่งที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังหลินชีเยี่ยหันไปมอง เห็นเพียงคลื่นอันบ้าคลั่ง ซากศพขนาดมหึมานั้นเริ่มจมลงทีละน้อย แสงสีแดงฉานเหมือนเลือดแผ่ขยายออกมาจากภายในร่างของมัน ครอบคลุมทั่วทั้งทะเลในชั่วพริบตา