ณ ก้นทะเลลึก ซากศพของสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาราวกับภูเขาไฟเริ่มสั่นสะเทือนเล็กน้อยใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่ในน้ำทะเลมืดมิด ดวงตาเดี่ยวขนาดใหญ่ราวกับชิงช้าสวรรค์ตรงกลางใบหน้าเปิดขึ้นเป็นช่องแคบสีแดงฉาน น้ำทะเลปั่นป่วนพุ่งออกมาจากปาก ชำระล้างน้ำในกระเพาะออกไปจนหมดมันค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากก้นทะเลลึก ราวกับเรือดำน้ำที่ถูกขยายขนาดขึ้นนับพันเท่า เคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ และเงียบกริบตามกระแสน้ำ มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง“การหยุดยั้งตัวจุดชนวนนี้ หมายความว่าเราจะสามารถป้องกันหายนะได้ใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยถามอีกครั้งในท้องของสัตว์ประหลาดยักษ์เมื่อการฟื้นคืนชีพของสัตว์ประหลาดตัวนี้จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของหายนะบางอย่าง นั่นหมายความว่าหากเราสามารถหยุดยั้งการกระทำของสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้ ก็จะสามารถป้องกันไม่ให้เกิดหายนะได้ใช่หรือไม่?เมอร์ลิน ละสายตาจากร่างของสัตว์ประหลาด ดวงตาของเขาลึกล้ำยิ่งนัก เขาส่ายหน้าเบาๆ “ไม่ว่าจะหยุดยั้งสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้หรือไม่ ก็ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว รากเหง้าของหายนะไม่ได้อยู่ที่นี่ หากไม่สามารถแก้ไขปัญหาจากรากเหง้าได้ ท้ายที่สุดก็จะสูญเปล่า”คำพูดของเมอร์ลินทำให้หลินชีเยี่ยงุนงงสับสน เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถตามทันความคิดของเมอร์ลินได้เลย“ท่านเมอร์ลิน คุณเห็นอะไรบางอย่างล่วงหน้าใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยมองดวงตาที่มีประกายดาวระยิบระยับของเมอร์ลิน และอดไม่ได้ที่จะถาม ในฐานะบรรพบ
