มีชีวิตระดับฝันร้ายบนพื้นโลกอย่างแท้จริงร่างมหึมาของก็อดซิลล่าว่ายทวนกระแสน้ำขึ้นไป หนวดหลายเส้นที่พันด้วยสายฟ้าสีเลือดฟาดลงมาที่ศีรษะของมัน แต่ถูกแขนทั้งสองข้างที่แข็งแรงจับไว้แน่นสายฟ้าสีเลือดแล่นไปตามแขน วิ่งวนบนผิวหนังสีน้ำตาลเทา แต่ไม่สามารถทำอันตรายแก่ก็อดซิลล่าได้แม้แต่น้อยร่างของเจียหลานถูกปกคลุมด้วยเกล็ดหนาหลายชั้น แยกออกจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์ จึงไม่ได้รับบาดเจ็บเสียงคำรามกราดเกรี้ยวสะท้อนก้องใต้ท้องทะเล ก็อดซิลล่าออกแรงฉีกกระชากหนวดเหล่านั้นจนหลุดออกจากผนังกระเพาะ เลือดเนื้อกระจายไปทั่วบริเวณรอบตัวเฉินหยางหรงในทันทีเฉินหยางหรงพลันเบิกตากว้างก็อดซิลล่าในสภาพอมตะเปรียบดั่งอสูรร้ายที่ไม่เกรงกลัวความตาย มันกรีฑาจากห้วงลึกที่เต็มไปด้วยหนวดที่บิดเบี้ยว ฉีกกระชากเส้นทางเลือดขึ้นมาอย่างดุดัน เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังก้องกังวาน มันพุ่งทะยานขึ้นมาอย่างว่องไว คลุมกายด้วยม่านเลือด ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าเฉินหยางหรงที่ฝังร่างอยู่ในผนังกระเพาะอาหารท่ามกลางผืนน้ำอันมืดมิด แสงสีน้ำเงินเข้มเปล่งประกายไปตามแนวสันหลังอันใหญ่โต ดวงตาสัตว์ร้ายที่เต็มไปด้วยจิตสังหารคู่นั้น กำลังจ้องมองเฉินหยางหรงอย่างเย็นชา
