พุ่งผ่านน้ำทะเลอย่างรวดเร็ว แล่นผ่านสายฟ้าสีเลือด ยื่นแขนทั้งสองข้างออกมาและโอบกอดร่างของหลินชีเยี่ยไว้อย่างมั่นคง!สัมผัสที่นุ่มนวลและอบอุ่นแนบชิดกับแผ่นหลังของเขาหลินชีเยี่ยหันกลับไปมองเจียหลานที่กำลังยิ้มให้เขา เชือกสีแดงที่ผูกผมสีดำค่อยๆ ลอยอยู่ในน้ำ ดวงตาคู่งามของเธอเปล่งประกายราวกับนิลสีดำในทะเลลึก เจียหลานขยับริมฝีปาก พูดอย่างไร้เสียง ‘ปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์’ลำแสงสายหนึ่งพุ่งออกจากร่างของเจียหลานแล้วไหลเข้าสู่ร่างของหลินชีเยี่ยสายเลือดที่ไหลริน หยุดไหล บาดแผลที่กำลังถูกน้ำทะเลกัดกร่อนเริ่มแข็งตัว จิตใจที่สับสนวุ่นวายภายใต้การรุกรานของดวงจันทร์สีเลือด จู่ๆ ก็กลับมาแจ่มชัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน……ร่างกายของเขาเหมือนถูกตรึงไว้ชั่วนิรันดร์ในช่วงเวลานี้ ปัจจัยภายนอกใดๆ ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อร่างกายของเขาได้[อมตะ]เธอมอบ [อมตะ] ให้เขางั้นเหรอ?!หลังจากสูญเสียการปกป้องของ [อมตะ] ตอนนี้ เจียหลานก็เป็นเพียงคนธรรมดา ภายใต้การขาดอากาศหายใจและแรงกดดันจากก้นทะเลลึก สีหน้าของเธอซีดลงอย่างเห็นได้ชัดหลินชีเยี่ยเบิกตากว้าง เขาอ้าปากแล้วท่องกวีในน้ำทะเล“ลมยามค่ำสารทฤดูพัดผ่าน อากาศบริสุทธิ์ปัดเป่าความขุ่นมัว!”สายลมบริสุทธิ์ทะลวงออกมาจากความว่างเปล่า กวาดน้ำทะเลรอบตัวออกไป ห่อหุ้มเจียหลานที่อยู่ด้านหลังเขาไว้ อากาศบริสุทธิ์ไหลเข้าสู่จมูกของหญิงสาว ใบหน้าที่ซีดขาวจึงกลับมามีสีเลือดฝาดอีกครั้ง………
