สืบสวนหมู่บ้านชาวประมงแบบนี้ ไม่ควรเป็นหน้าที่ของหน่วยรบพิเศษอาวุโสอย่างหน่วยเร้นลับถ้าไม่ใช่เพราะหน่วยม่านราตรีหายตัวไปญี่ปุ่น ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขากลับมาในช่วงเวลานี้พอดี ถ้าไม่ใช่เพราะการกลับมาของพวกเขาช่วยแบ่งเบาภาระงานของหน่วยเร้นลับแล้ว หน่วยเร้นลับก็คงไม่ได้วันหยุดนี้ ถ้าไม่มีวันหยุดนี้พวกเขาก็คงไม่ได้แวะมาสืบสวนหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้ และก็คงไม่ได้ติดอยู่ในลูปเวลา……ภายใต้ความบังเอิญที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกัน ทำให้หน่วยรบพิเศษที่มาที่นี่เปลี่ยนจากหน่วยม่านราตรีเป็นหน่วยเร้นลับหน้ากากหวังวัยชราพยายามอย่างหนักที่จะแก้ไขความผิดพลาดในอดีตด้วยการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ แต่เฉกเช่นที่เฮยถงพูดไว้ โชคชะตาของบางคนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้เมื่อได้ยินประโยคนี้จากนภา น้ำวนก็ชะงักไปในความคิดของเขา ปรากฏภาพของคนหนุ่มสาวที่ยืนอยู่บนแท่นรับรางวัล……พวกเขาคือรุ่นน้องที่หน่วยเร้นลับได้เห็นการเติบโตมาตลอดครู่หนึ่งผ่านไป น้ำวนก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า“งั้น……ก็โชคดีที่เป็นพวกเรา”โชคดีที่เป็นพวกเรามา ไม่ใช่พวกเขาทั้งสองคนจมอยู่ในความเงียบ ในขณะนั้นเอง มีเงาร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว และลงมาตรงหน้าพวกเขาน้ำวนเห็นหน้ากากหวังที่แก่ชรา จึงเบิกตากว้าง “หัวหน้า?! ทำไมคุณถึง……”หน้ากากหวังไม่ตอบ เขาเพียงแค่หันไปมองคนอื่นๆ ที่สูญเสียสติและถูกมัดไว้ ก่อนจะขมวดคิ้วแน่นเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้น
