ร่างของเฉินโม่อวี้พลันสั่นสะท้านมือขวาของจั่วชิงที่วางอยู่บนดาบตรงที่เอวพลันออกแรง แสงดาบสาดผ่านห้องทำงานในชั่วพริบตา แทงเข้าไปที่ไหล่ของเฉินโม่อวี้ ตรึงร่างของอีกฝ่ายไว้กับผนังห้องทำงาน!เฉินโม่อวี้ครางเบาๆ ด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเก เลือดไหลรินลงมาตามไหล่ของเขาจั่วชิงจ้องมองดวงตาของอีกฝ่าย ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ พลางพูดเสียงเย็นชา“นายคิดจริงๆ หรือว่า การยืนอยู่ข้างๆ ฉัน อาสารับภาระทุกอย่างแทนฉัน จะสามารถปิดบังความจริงได้? ในสายตานาย ฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”จั่วชิงคว้าเอกสารหลายปึกบนโต๊ะขึ้นมา ปลายนิ้วออกแรงทันที เอกสารเหล่านั้นก็ถูกฉีกขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกลายเป็นเศษกระดาษปลิวว่อน“ท่านผู้บัญชาการจั่ว… ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร?” เฉินโม่อวี้กัดฟันพูด “ฝ่ายเทคนิคทีมค้นหาไม่มีการค้นพบอะไรเลยจริงๆ……”“แน่นอนว่าไม่มีการค้นพบอะไร” จั่วชิงยืนอยู่ตรงหน้าเฉินโม่อวี้ มองดวงตาของเขาพลางพูดอย่างสงบ “เพราะว่าในฝ่ายเทคนิคก็มีคนของพวกนาย พวกนายคิดว่าอาศัยสิทธิ์ของสมาชิกภายใน ก็จะสามารถลบบันทึกการโทรนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ให้ใครค้นพบ? การปรับแต่งทางเทคนิคอาจจะหลอกคนอื่นในฝ่ายเทคนิคได้ แต่นายคิดว่าวิธีการแบบนี้จะหลอกกวนไจ้ได้เหรอ? พวกนายดูถูกยอดฝีมือของมนุษย์เกินไปแล้ว”จั่วชิงหยิบเอกสารชุดใหม่ออกมาจากอก โยนลงบนโต๊ะทำงาน “ข้อมูลที่กวนไจ้ดึงออกมาแสดงให้เห็นว่า ในวันที่หน่วยเร้นลับห