ิ่งเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีมาแค่ห้าปี รากฐานยังตื้นเกินไป แผนการใหญ่ขนาดนี้ไม่ใช่สิ่งที่เฉินโม่อวี้ตัวเล็กๆ อย่างนายจะวางได้ เบื้องหลังต้องมีคนอื่นแน่……”เฉินโม่อวี้หรี่ตาลง สายตาที่มองมาที่จั่วชิงเต็มไปด้วยความซับซ้อน“ผู้บัญชาการเยี่ยเลือกคุณเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง นับเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดจริงๆ……น่าเสียดายที่บางสิ่งถูกกำหนดไว้แล้ว ถึงแม้ตอนนี้คุณจะเข้าใจทุกอย่างแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์อะไร” ดวงตาของจั่วชิงพลันเย็นเยียบเขาชักดาบออกมาอย่างรวดเร็ว เลือดสดพุ่งออกมาจากไหล่ของเฉินโม่อวี้ ใบดาบสีแดงฉานแทงเข้าไปที่ข้างลำคอของเฉินโม่อวี้อีกครั้ง คมดาบตัดผ่านเนื้อและผิวหนัง เกือบจะตัดหลอดลมของเขาขาด“หน่วยเร้นลับอยู่ที่ไหน? พวกนายทำอะไรกันแน่?!” จั่วชิงคำรามเสียงต่ำเฉินโม่อวี้ยิ้มพลางเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน “ท่านผู้บัญชาการจั่ว ผมเป็นแค่ทหารเล็กๆ ที่ทำตามคำสั่ง รู้น้อยเกินไป……ในเมื่อคุณเดาได้แล้วว่าใครอยู่เบื้องหลังผม ทำไมไม่ไปถามเขาเองล่ะครับ?”ก่อนที่จั่วชิงจะตอบ ดวงตาของเฉินโม่อวี้ก็วาบขึ้นด้วยประกายแปลกประหลาด เขาเอาคอของตัวเองเข้าไปหาใบดาบคมกริบนั้นโดยสมัครใจ คมดาบตัดเส้นเลือดของเขาอย่างง่ายดาย เลือดสดกระเซ็นไปทั่ว!จั่วชิงพลันเบิกตากว้างท่ามกลางเลือดที่ไหลนอง เฉินโม่อวี้มองจั่วชิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม ประกายชีวิตในดวงตาริบหรี่ลงอย่างรวดเร็วในที่สุด ร่างของเขาก็ล้มลงในแอ่งเลือด หมดลมหายใจอย่
