ผลลัพธ์ที่แท้จริงของความสามารถนี้ จำเป็นต้องใช้ในสถานการณ์จริงถึงจะเห็นผล หลินชีเยี่ยมองเวลาแล้วถอนจิตสำนึกออกจากโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า กลับคืนสู่ร่างของตัวเองเขาเพิ่งลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด มีร่างลับๆ ล่อๆ ลุกขึ้นยืนจากข้างเตียงของเขา ในมือถือลูกธนูแทงมาที่หน้าอกของหลินชีเยี่ยเบาๆหลินชีเยี่ยตกใจ“เจียหลาน เธอกำลังทำอะไรน่ะ?” เขาเอ่ยถามอย่างสงสัยร่างนั้นชะงักในทันที“……” มุมปากของเจียหลานกระตุกอย่างบ้าคลั่งเธอได้กลั้นลมหายใจจนสุดความสามารถ ฉวยโอกาสตอนที่หลินชีเยี่ยหลับใหล แอบย่องเข้ามาข้างเตียง แต่ใครจะรู้ว่าตอนที่เธอกำลังจะลงมือ หลินชีเยี่ยกลับตื่นขึ้นมาเอง?!ครั้งนี้เจียหลานตกอยู่ในสถานการณ์ที่กระอักกระอ่วน“อืม……” เจียหลานกำลูกธนูไว้ในมือ ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะเดินหน้าหรือถอยหลัง“เจียหลาน เธอกำลังถืออะไรอยู่ในมือน่ะ?”หลินชีเยี่ยเห็นเจียหลานกำลังถือลูกธนูอยู่ในมือ ดวงตาฉายแววสงสัย เขายื่นมือออกไปโดยอัตโนมัติ พยายามจะแตะต้องลูกธนูนั้น…ปัง!เจียหลานพุ่งมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าข้อมือของหลินชีเยี่ยเอาไว้หลินชีเยี่ยถูกเจียหลานจับมือเอาไว้แน่น เขารู้สึกงุนงงและไม่รู้จะทำอย่างไร“ห้ามขยับ!” ในความมืด ใบหน้าของเจียหลานแดงก่ำไปทั้งหน้าแสงจันทร์อ่อนๆ ลอดผ่านม่านหน้าต่างลงมาบนเตียงสีขาว เจียหลานก้มมองใบหน้าของหลินชีเยี่ยที่มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก แล้วมองลูกศรกามเทพในมือของตัวเอง หัวใจเต้นแ
