น้ำเงินเข้ม ขึ้นคร่อมอยู่บนตัวหลินชีเยี่ย ใช้แรงทั้งหมดที่มีแทงลูกศรขนนกรูปหัวใจในมือเข้าหาอีกฝ่าย ในขณะนี้เธอไม่ใช่เจียหลานแห่งหน่วยม่านราตรีอีกต่อไป แต่เป็นนักสู้ผู้กล้าหาญที่ไม่ยอมก้มหัวให้กับโชคชะตา!โครม!!ภายใต้การต่อสู้อย่างรุนแรง เตียงที่หลินชีเยี่ยนอนอยู่พลันพังทลายลงอย่างกะทันหัน ทั้งสองคนตกลงบนพื้นอย่างแรง เศษไม้กระจายไปทั่วดวงตาของเจียหลานเปล่งประกายวูบหนึ่ง ในชั่วพริบตาก็ได้ถ่ายโอน [อมตะ] ของตนไปยังลูกศรรูปหัวใจในมือหลุดพ้นจากการเกาะกุมของหลินชีเยี่ยแล้วปักเข้าไปในอกของเขาอย่างมั่นคงลูกศรรูปหัวใจกลายเป็นแสงสีชมพูอ่อนๆ แล้วหายวับไปหลินชีเยี่ยชะงักอยู่กับที่แสงจันทร์สลัวส่องสว่างห้องมืด ปุยนุ่นจากผ้าห่มที่ขาดร่วงหล่นลงมาเหมือนเกล็ดหิมะ ท่ามกลางเศษไม้ที่เกลื่อนกลาดบนพื้น เจียหลานในชุดฮั่นฝูสีน้ำเงินเข้มนั่งอยู่บนตัวหลินชีเยี่ย เธอหอบหายใจพลางมองหลินชีเยี่ยที่อยู่ใต้ร่าง ทั้งสองสบตากันเช่นนั้นหลินชีเยี่ยมองใบหน้าของเจียหลานที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและแดงก่ำ ไม่รู้ทำไม ในใจของเขาก็เกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา……“เกิดอะไรขึ้น?”“ไม่รู้สิ เมื่อกี้ได้ยินเสียงระเบิดจากห้องข้างๆ!”“อะไรนะ? หรือว่าจะมีการโจมตีจากศัตรู?”“เร็ว! พวกเราไปดูกันเถอะ!”“……”นอกระเบียงทางเดิน เสียงอึกทึกของพวกครูฝึกดังขึ้นต่อเนื่อง ในชั่วขณะถัดมา ประตูห้องของหลินชีเยี่ยก็ถูกครูฝึกเตะเปิดออก!ปัง!พวกครูฝึกที่กำลังถ
