เสียงของหลินชีเยี่ยก้องกังวานไปทั่วลาน รอบข้างเงียบสงัด ไร้สุรเสียงกิลกาเมชยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับถูกฟ้าผ่าหลินชีเยี่ยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม แต่หันหลังเดินตรงไปยังห้องของผู้อำนวยการการพูดสิ่งเหล่านี้ออกมา ก็ถือเป็นความพยายามที่กล้าหาญสำหรับหลินชีเยี่ยในบันทึกที่หมอหลี่ทิ้งไว้ ก็มีกรณีคล้ายๆ กันนี้อยู่ไม่น้อย เมื่อเผชิญกับกรณีเหล่านี้ วิธีจัดการที่ดีที่สุดคือ ใช้วิธีอ่อนโยนเพื่อรักษาอารมณ์ของคนไข้ให้มั่นคงก่อน แล้วค่อยอาศัยยาและการให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาในระยะยาว เพื่อให้พวกเขาค่อยๆ ออกมาจากความทรงจำลวงของตัวเอง กลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงทว่า หลินชีเยี่ยไม่ได้ทำเช่นนั้นไม่ใช่เพราะเขาเห็นว่ายุ่งยาก และไม่ใช่เพราะเขาทำไม่ได้ แต่เพราะเขารู้สึกว่าวิธีการรักษาแบบนี้ไม่เหมาะกับกิลกาเมชกิลกาเมชคือใคร?คือทรราชที่สร้างตำนานของอาณาจักรอูรุกขึ้นมาด้วยมือของตัวเอง ทรราชผู้มีร่างกายเป็นครึ่งเทพที่ต่อสู้กับเทพเจ้าถึงสององค์!ชีวิตของเขาเป็นเหมือนมหากาพย์อันรุ่งโรจน์ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นโศกนาฏกรรมที่หาได้ยากในโลก จิตใจของเขาควรจะถูกขัดเกลาให้แข็งแกร่งแล้ว……หลินชีเยี่ยรู้สึกมาตลอดว่า คนแบบนี้ไม่ควรจะจมดิ่งอยู่ในความทรงจำจอมปลอมด้วยตัวเองบางทีเบื้องหลังอาการป่วยนี้ อาจมีปัจจัยภายนอกบางอย่างที่เขาไม่รู้ส่งผลกระทบอยู่เหมือนกับตอนที่เขาเสียสติในเมืองชางหนาน แม้ว่าการสูญเสียคนรักจะเป็นการกระทบกระเทือ
