บูรณ์ ในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้ เจ้าดำรงอยู่เหนือพนักงานทั้งหมดและมีเพียงหนึ่งเดียว ข้าคิดว่า นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้ท่านผู้อำนวยการวางใจ มอบโรงพยาบาลนี้ให้เจ้าดูแล”หลี่อี้เฟยตกตะลึง“อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง……” เขาพึมพำ“ดังนั้น เจ้าไม่จำเป็นต้องสงสัยตนเอง หรือรู้สึกด้อยค่า เจ้าคือผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดที่จะนั่งอยู่ที่นี่ในโรงพยาบาลแห่งนี้” เมอร์ลินเอ่ยพลางจิบชาร้อนด้วยรอยยิ้ม “ที่นี่ พลัง พรสวรรค์ และระดับล้วนไม่สำคัญ เจ้าแค่ต้องทำตัวเองให้ดีที่สุด บางสิ่งบางอย่าง ย่อมสำเร็จไปเอง”หลี่อี้เฟยได้ยินประโยคสุดท้าย ใบหน้าพลันฉายแววสับสนบางสิ่งบางอย่าง ย่อมสำเร็จไปเอง?นี่หมายความว่าอย่างไร?เขากำลังจะเอ่ยปากถามเมอร์ลิน แต่พบว่าอีกฝ่ายได้หลับตาลงแล้ว ไม่มีท่าทีจะสนทนากับเขาต่อหลี่อี้เฟยรู้กาลเทศะ จึงปิดปากเงียบในฐานะผู้ช่วยพยาบาลคนแรกของโรงพยาบาลแห่งนี้ และเป็นคนที่อยู่กับหลินชีเยี่ยมาตั้งแต่แรกเริ่ม หลี่อี้เฟยย่อมรู้ดีว่า คนผู้นี้มีสถานะอะไร ท่านผู้เฒ่าคนนี้ไม่ค่อยพูด แต่ถ้าพูดอะไรออกมาย่อมมีความหมายลึกซึ้งเทพเจ้าแห่งเวทมนตร์ บรรพบุรุษแห่งวงการพยากรณ์ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยในตอนนั้นเอง ร่างที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา“ชีเยี่ย!” หลี่อี้เฟยเห็นเงาร่างด้านหลังก็ลุกขึ้นยืนทันที ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยื่นแตงกวาที่กัดเหลือครึ่งลูกในมือไปให้ แล้วถามอย่างระมัดระวังว่า “กินแต
