ูเป่าโย่ว!พลังศักดิ์สิทธิ์สองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง หนึ่งสีแดงเข้ม อีกหนึ่งสีขาวอ่อน เสียดสีกันอย่างบ้าคลั่งภายในห้องเรียนแคบๆ ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมแพ้กัน“เทพต้าเซี่ย?” หลูเป่าโย่วสัมผัสได้ถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ผันผวนบนร่างของฟางโม่ สีหน้าเคร่งขรึมขึ้น “นายเป็นตัวแทนของเทพต้าเซี่ยเหรอ?”ฟางโม่ยืนนิ่งอยู่กลางสายธารพลังศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีท่าทีจะตอบคำถาม มีดสั้นที่ปักอยู่บนโต๊ะของหลูเป่าโย่วพลันสั่นสะเทือนจากแรงปะทะของพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองสาย บนโต๊ะปรากฏรอยร้าวที่น่ากลัวในขณะนี้ ภายนอกห้องเรียนติงฉงเฟิง ซูเจ๋อ และซูหยวนที่บังเอิญเดินมาถึงหน้าห้องเรียน ต่างก็ยืนแข็งทื่ออยู่ที่หน้าประตู พวกเขารู้สึกถึงคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากด้านใน จึงมองหน้ากันด้วยสีหน้าประหลาด“เอ่อ……นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” ซูเจ๋อถามแผ่วเบา “พวกเขาทะเลาะกันข้างในนั่นเหรอ?”“พูดเหลวไหล นายไม่รู้สึกหรือไง? พวกเขาเกือบจะพังห้องเรียนนี้แล้ว” ซูหยวนกลอกตา“งั้นพวกเราควรเข้าไปห้ามพวกเขาไหม?”“ห้าม? นายสิบคนรวมกันก็ยังไม่พอให้พวกเขาสองคนต่อยเลย”“หา? ฉันว่านะ ซูหยวน เธอดูถูกพี่ชายเธอเกินไปแล้วนะ”ในขณะที่สองพี่น้องกำลังโต้เถียงกัน ติงฉงเฟิงที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องเรียนก็ยกแขนขึ้นหลายครั้ง คิดจะเคาะประตู แต่สุดท้ายก็วางมือลงการปะทะกันของพลังศักดิ์สิทธิ์ภายในห้องเรียนนั้นน่ากลัวเกินไป หากพวกเขาบุกเข้าไปโดยประมาท อาจจะ
