นทันที“กินข้าว”ยังคงเป็นคำพูดสั้นๆ ที่เข้าใจง่าย แต่ครั้งนี้ ใบหน้าของเหล่าทหารใหม่เต็มไปด้วยความสับสน“รายงาน!”“ว่ามา”“ครูฝึกอัน พวกเรา… ข้าวของพวกเราล่ะครับ?”“ข้าว?” อันชิงอวี๋เลิกคิ้วขึ้น “ก็อยู่ตรงหน้าพวกนายไม่ใช่เหรอ?”“?”พวกทหารใหม่มองไปที่ชามสแตนเลสอีกครั้ง เสียงหลายเสียงดังขึ้นพร้อมกัน“แต่ว่าไม่มีอะไรที่กินได้เลยนี่!”“ใช่แล้ว เนื้อนี้ยังดิบอยู่เลย ยังมีเลือดติดอยู่ด้วย……”“ก้อนสีดำๆ นั่นคืออะไร? ทำไมมีกลิ่นแปลกๆ?”“ครูฝึก มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าครับ?”ก่อนที่อันชิงอวี๋จะได้พูด เฉาเยวียนที่อยู่ด้านหลังก็ยกมือขวาขึ้นและฟาดลงบนโต๊ะข้างๆ อย่างแรงตึง!!เสียงสะท้อนไปทั่วโรงอาหาร สายตาคมกริบของเฉาเยวียนกวาดมองไปรอบๆ อย่างดุดัน ทหารใหม่ทั้งหลายพลันเงียบลงทันที“ไม่มีอะไรผิดพลาด” อันชิงอวี๋ดันแว่นตา พลางพูดอย่างใจเย็น “เนื้อดิบตรงหน้าพวกนาย และ ‘ทอดมันปลาสุดเลวร้าย’ รสชาติปูนซีเมนต์ นี่แหละคืออาหารเย็นของพวกนายในวันนี้”
