ไร มันก็ยังดีกว่าการรอคอยอยู่หน้าประตูค่ายฝึกอบรมทุกวันและเอาชะตากรรมของตัวเองไปฝากไว้กับความสงสารของผู้อื่นเขาต้องการควบคุมชะตาชีวิตของตัวเอง แม้ว่าเส้นทางนี้จะเต็มไปด้วยขวากหนามก็ตามหลินชีเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย “ตามฉันเข้าไปสิ”เขาหันหลังและเดินตรงไปยังค่ายฝึกอบรม หลูเป่าโย่วรีบตามไปติดๆ เมื่อเหล่านายทหารเห็นภาพนี้ ก็ไม่มีใครออกมาขัดขวาง ปล่อยให้พวกเขาเดินผ่านไป“ท่าน… หัวหน้าหลิน……” เมื่อเดินเข้าประตูใหญ่ของค่ายฝึกอบรม หลูเป่าโย่วก็เอ่ยอย่างลำบากใจ“เรียกฉันว่าครูฝึก”“……ครูฝึกหลิน” หลูเป่าโย่วอดไม่ได้ที่จะถาม “ทำไมคุณถึงช่วยผม? ทั้งๆ ที่จุดยืนของเราต่างกัน เราควรจะเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน……คุณแข็งแกร่งขนาดนั้น ทำไมไม่กำจัดผมไปเลย? แต่กลับมาช่วยผมไว้?”“จุดยืนต่างกัน?” หลินชีเยี่ยมองด้วยสายตาเรียบเฉย “จุดยืนไม่ได้แบ่งแยกเป็นขาวดำง่ายๆ หรอก”เขาหยุดเดิน ชี้ไปยังดวงตาขวาข้างเดียวที่เหลืออยู่ของหลูเป่าโหย่ว “จุดยืนขึ้นอยู่กับสายตาของนายว่าสามารถมองเห็นได้ไกลแค่ไหน”“หมายความว่ายังไง?” หลูเป่าโย่วไม่ค่อยเข้าใจ“ก่อนหน้านี้ ทำไมนายถึงอยากฆ่าฉัน?”“เพราะนี่เป็นสัญญาที่ลูซิเฟอร์ทำไว้กับผม ถ้าไม่ฆ่าคุณภายในสิบปี วิญญาณของผมจะถูกริบไป ไม่มีวันได้กลับคืนมา……แต่ถ้าผมฆ่าคุณได้ ผมก็จะได้รับพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น” หลูเป่าโย่วไม่ได้ปิดบังอะไรหลินชีเยี่ยไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้มากนัก“นายอยากฆ่าฉัน เพ
