าจากอกเสื้อ แล้วยื่นไปตรงหน้าหลูเป่าโย่ว“หลังจากที่หน่วยพิทักษ์ราตรีเสียชีวิต จะมีเงินบำเหน็จบำนาญเป็นจำนวนมหาศาล พ่อของนายตัดสินใจตอนเซ็นสัญญาว่า นอกจากเก็บส่วนหนึ่งไว้เลี้ยงดูพ่อแม่และภรรยาแล้ว จะมอบเงินส่วนใหญ่ให้กับนาย เงินก้อนนี้น่าจะเพียงพอให้นายใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปตลอดชีวิต นายสามารถไปอยู่เมืองใหญ่ ซื้อบ้านหลังดีๆ แต่งงานกับภรรยาที่สวยและอ่อนโยน ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องก้มหัวให้ใคร ไม่ต้องยอมจำนน……นายสามารถใช้เงินก้อนนี้ ดำรงชีวิตอย่างภาคภูมิใจไปตลอดชีวิตที่เหลือ”หลิวฉี่หันกลับมามองหลูเป่าโย่วด้วยสายตาซับซ้อน ก่อนจะเดินลงเขาไปเพียงลำพังเสียงของเขาลอยมาตามสายลม“แต่ฉันหวังว่านายจะรู้ว่า สาเหตุที่นายสามารถมีชีวิตแบบนี้ได้ ก็เพราะกระดูกสันหลังของพ่อนาย……ได้ค้ำฟ้าให้กับผู้คนนับล้าน”ร่างของหลิวฉี่ค่อยๆ หายไปจากยอดเขา เหลือเพียงหลูเป่าโย่วที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นอยู่หน้าป้ายหินสายลมพัดผ่าน ใบไม้ร่วงรอบป้ายหินปลิดปลิว ทำให้เอกสารที่มีตัวเลขจำนวนมากในมือของหลูเป่าโย่วสั่นไหว“เฮ้ เจ้าหนู นายคงไม่ได้โดนโน้มน้าวด้วยคำพูดแค่นี้หรอกนะ?”ในตอนนั้น เสียงของเด็กปีศาจดังขึ้นในหัวของหลูเป่าโย่ว น้ำเสียงแฝงด้วยความประชดประชัน “เงินพวกนี้ศาสนจักรเทพโบราณของพวกเราก็สามารถให้นายได้สิบเท่า! ยังบอกว่าจะไปซื้อบ้านดีๆ ในเมืองใหญ่? แต่งงานกับภรรยาที่สวยงาม? แล้วมันต่างอะไรกับคนธรรมดาทั่วไปล่ะ?ด้วยศักยภาพขอ
